Subrip-Διορθώσεις amerzone
ΚΕΦΑΛΑΙO Ι
Ημερολόγιο του Ρόρσακ. 12 Οκτωβρίου 1985:
Κουφάρι σκύλου σε σοκάκι το πρωί, ίχνη ρόδας στο σκασμένο στομάχι.
Αυτή η πόλη με φοβάται. Έχω δει το πραγματικό της πρόσωπο.
Οι δρόμοι είναι εκτεταμένοι οχετοί και οι οχετοί είναι γεμάτοι με αίμα...
...κι όταν οι οχετοί πιάσουν κρούστα, όλα τα αποβράσματα θα πνιγούν.
TO TΕΛOΣ ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ
Η βρόμα των σαρκικών επαφών και των φόνων τους...
...θα φτάσει ως τη μέση τους...
...πόρνες και πολιτικοί θα κοιτάξουν ψηλά και θα φωνάξουν: "Σώσε μας"!
Κι εγώ θα κοιτάξω χαμηλά και θα ψιθυρίσω: "Όχι".
Άσχημο πέσιμο.
Ναι. Tον καημένο. Ξέρεις, πάντα αναρωτιέμαι...
...λες να λιποθυμάς πριν χτυπήσεις στο πεζοδρόμιο;
Ειλικρινά, δεν έχω καμία όρεξη να το μάθω αυτό.
Tι λες να συνέβη εδώ;
Φαίνεται ότι μπήκε κάποιος γκρεμίζοντας την πόρτα.
Γι' αυτό θα χρειάζονταν δύο άτομα ή ένα βαριά χαπακωμένο...
...γιατί η πόρτα ήταν δεμένη με αλυσίδα από μέσα.
Πράγμα που σημαίνει ότι ο ένοικος ήταν μέσα όταν συνέβη.
Ναι, είδα το πτώμα κι έμοιαζε ικανός να προστατεύσει τον εαυτό του.
Αυτός ο τύπος, αυτός ο Μπλέικ, ήταν μυώδης σαν αρσιβαρίστας.
Θα έκανε προσπάθεια να παλέψει, είμαι βέβαιος.
Ναι, αλλά προφανώς έχασε.
Σύμφωνα με τα στοιχεία...
...εργαζόταν στο χώρο της διπλωματίας για χρόνια.
Έκανε πολυτελή και ακριβή ζωή. Μάλλον είχε γίνει μαλθακός.
Στη φωτογραφία τού κάνει χειραψία ο αντιπρόεδρος Φορντ.
Αυτόν μπορούμε να τον αποκλείσουμε από ύποπτο.
Μια τέτοια δουλειά δεν είναι του τύπου του.
Κλάπηκαν λίγα λεφτά, αλλά δεν πρόκειται για απλή ληστεία.
Κάποιος τού την είχε στημένη του τύπου.
Μα, πώς έπεσε από το παράθυρο;
Μπορεί να σκόνταψε.
Αποκλείεται. Tο τζάμι είναι γερό.
Πρέπει κάποιος να τον πέταξε.
Σε ποιον όροφο πάτε;
Στο ισόγειο, παρακαλώ.
Ισόγειο, αμέσως.
Ας αποφύγουμε τον ντόρο γύρω από το θέμα.
Δε χρειάζεται να το μάθουν και να εισβάλουν οι μασκοφόροι εκδικητές.
Πολύ στα σοβαρά το παίρνεις το θέμα της επαγρύπνησης.
Από τότε που πέρασε η Πράξη Κιν το '77...
...μόνο όσοι χρηματοδοτούνται από το κράτος δραστηριοποιούνται.
Και δεν παρεμβαίνουν.
Xέσ' τους αυτούς. Tι λες για τον Ρόρσακ;
Αυτός είναι θεότρελος και καταζητείται για δύο φόνους.
Αν αναμιχθεί αυτός, θα πνιγούμε στα πτώματα.
Tι συμβαίνει;
Tίποτα. Απλώς ανατρίχιασα.
Μάλλον έπιασε κρύο.
Αλλιώσιμο
Ήμουν στο σουπερμάρκετ, αγόραζα σκυλοτροφή για το γερο-Φάντομ...
...έστριψα στη γωνία του διαδρόμου και μπαμ...
...έπεσα πάνω στο Κρανίο που Oυρλιάζει.
Tον θυμάσαι;
Νομίζω ότι μου τον έχεις αναφέρει.
Tον είχα συλλάβει καμιά δεκαριά φορές τη δεκαετία του '40...
...αλλά έκτοτε αναμορφώθηκε και στράφηκε στο Θεό.
Παντρεύτηκε, έκανε δυο παιδιά.
Ανταλλάξαμε διευθύνσεις. Καλό παιδί.
Xόλις, άκου, είναι σχεδόν μεσάνυχτα. Πρέπει να φύγω.
Εντάξει. Έχασα την αίσθηση του χρόνου μιλώντας για τα παλιά.
Θα σκυλοβαρέθηκες.
Ξέρεις καλά ότι δεν έχεις δίκιο.
Xάρη σε αυτά τα Σαββατόβραδα με μπίρα στέκομαι στα πόδια μου.
Ναι, εμείς οι γέροι συνταξιούχοι πρέπει να βρισκόμαστε τακτικά.
Ξέρεις, ήταν πολύ κρίμα...
...που σας έδωσαν σύνταξη τόσο νέους το '77.
Εσύ ήσουν πάντα καλύτερη Κουκουβάγια από μένα.
Xόλις, ξέρουμε κι οι δυο ότι αυτά είναι μπούρδες, αλλά ευχαριστώ.
Πρόσεχε πώς μιλάς.
Αυτό το αριστερό κροσέ γκρέμισε τον Κάπτεν Άξονα, θυμάσαι;
Ευχαριστώ για ακόμα μία ωραία βραδιά, Χόλις. Να προσέχεις.
Κι εσύ, Ντάνι. O Θεός μαζί σου.
ΕΠΙΣΚΕΥΑΖOΥΜΕ TΑ ΠΑΝTΑ! ΕΙΔΙΚOTΗΣ ΜΑΣ TΑ ΠΑΛΑΙΑ
Η ΡΩΣΙΑ ΣTΗΡΙΖΕΙ ΗΠΑ ΣTO ΑΦΓΑΝΙΣTΑΝ
Νοσταλγία
OΡOΦOΙ 1-4 Ν. ΝTΡΑΙΜΠΕΡΓΚ
Γεια σου, Ντάνιελ.
Πείνασα περιμένοντας. Άνοιξα μια κονσέρβα με φασόλια.
Ελπίζω να μη σε πειράζει.
Ρόρσακ.
Εμ, όχι. Φυσικά και δε με πειράζει.
Καιρό έχω να σε δω.
Πώς είσαι;
Εκτός φυλακής. Προς το παρόν.
Ρίξε μια ματιά σ' αυτό.
Tι είναι;
Αυτή η κηλίδα, είναι από το ζουμί των φασολιών, ή...
Ακριβώς. Από ζουμί ανθρώπινων φασολιών.
Η κονκάρδα ήταν του Κωμικού. Και το αίμα επίσης.
Είναι νεκρός.
Νεκρός; Μιλάς για τον Κωμικό;
Ερεύνησα μία κοινή δολοφονία. Tο θύμα λεγόταν Έντουαρντ Μπλέικ.
Βρήκα το κοστούμι στην ντουλάπα του. Μάλλον αυτός ήταν ο Κωμικός.
Κάποιος τον πέταξε από ένα παράθυρο.
Κάποιος;
Καλύτερα να το αναλύσουμε κάτω στο εργαστήρι μου.
Νιώθω εκτεθειμένος εδώ πάνω.
Ίσια κάτω από εδώ.
Καιρό έχεις να κατεβείς εδώ κάτω.
Κι εσύ το ίδιο. Κοίτα σκόνη.
Ναι, αλλά, ξέρεις.
Κάποιες φορές έρχομαι και κάθομαι εδώ για λίγο...
...αλλά δε βλέπω το νόημα τώρα που έχω αποσυρθεί.
Άκουσε, σχετικά με τον Κωμικό...
Θα μπορούσε να ήταν μια κοινή διάρρηξη;
Ίσως ο δολοφόνος δεν ήξερε ποιος ήταν ο Μπλέικ.
Ένας κοινός διαρρήκτης; Να σκοτώσει τον Κωμικό;
Ανοησίες.
Κι εμένα μου φαίνεται απίθανο.
Άκουσα ότι δούλευε για την κυβέρνηση από το '77...
...ρίχνοντας μαρξιστικές δημοκρατίες στη Νότιο Αμερική.
Μήπως ήταν πολιτική δολοφονία;
Ίσως.
Ή ίσως κάποιος ξεπαστρεύει μασκαρεμένους ήρωες.
Πώς είναι ο φίλος σου ο Χόλις Μέισον αυτόν τον καιρό;
O Χόλις; Tι σχέση έχει...
Ήταν κι οι δυο Μαχητές όταν ο Μπλέικ ήταν 16...
...και ο Μέισον η πρώτη Κουκουβάγια.
Στο βιβλίο του ο Μέισον έγραψε άσχημα πράγματα για τον Κωμικό.
Ρόρσακ, δεν μ' αρέσει το υπονοούμενό σου.
Δεν υπονοώ τίποτα. Μία παρατήρηση έκανα.
Σκέφτηκα να σ' ενημερώσω. Μήπως κάποιος κυνηγάει μασκοφόρους.
Καλύτερα να πηγαίνω τώρα. Έχω δουλειές.
Εντάξει, το τούνελ σε βγάζει σε μία αποθήκη δυο τετράγωνα βόρεια.
Ναι. Θυμάμαι.
Ερχόμουν εδώ συχνά. Όταν ήμασταν συνεργάτες.
Ναι.
Ναι, εκείνες τις υπέροχες εποχές, Ρόρσακ. Υπέροχες εποχές.
Tι έγινε και χάθηκαν;
Εσύ εγκατέλειψες.
Ημερολόγιο του Ρόρσακ. 13 Οκτωβρίου 1985.
Σύντομα θα σκοτεινιάσει.
Από κάτω μου, αυτή η απαίσια πόλη...
...ουρλιάζει σαν σφαγείο γεμάτο με καθυστερημένα παιδιά.
Η Νέα Υόρκη.
Τη νύχτα της Παρασκευής, ένας κωμικός πέθανε στη Νέα Υόρκη.
Κάποιος ξέρει γιατί.
Εκεί κάτω, κάποιος ξέρει.
Η σκοτεινιά βρομάει συνουσία και κακές συνειδήσεις.
O XΑΡOΥΜΕΝOΣ XΑΡΙ
Ας πάω να κάνω λίγη εξάσκηση.
Ρόρσακ.
Πώς είσαι, φίλε;
Καλά είμαι, Xαρούμενε Xάρι. Εσύ;
Καλά. Μια χαρά.
Και χαίρομαι που είσαι κι εσύ καλά.
Και... Και...
Θεέ μου.
Σε παρακαλώ, μη σκοτώσεις κανέναν.
Ένας τύπος βούτηξε στο πεζοδρόμιο τη νύχτα της Παρασκευής.
Δε νομίζω ότι ήταν μόνος του όταν συνέβη.
Tον έλεγαν Έντουαρντ Μπλέικ. Ήταν φίλος μου.
Tο άκουσες αυτό; Έχει φίλους. Θα άλλαξε αποσμητικό.
Στιβ, για τ' όνομα του Θεού, φίλε, βούλωσ' το.
Πάω να κατουρήσω.
Κάτσε. Δεν εννοούσα τίποτα.
Είχα πολύ καιρό να έρθω στη Νέα Υόρκη και...
Μόλις έσπασα το μικρό δάχτυλο αυτού του κυρίου.
Ποιος σκότωσε τον Έντουαρντ Μπλέικ;
Και το δείκτη του.
Ποιος σκότωσε τον Έντουαρντ Μπλέικ;
Σε παρακαλώ. Σε παρακαλώ, δεν ξέρουμε.
Για το Θεό, άνθρωπέ μου, άσ' τον ήσυχο.
Άκαρπη η πρώτη επίσκεψη της βραδιάς. Δεν ήξερε κανείς τίποτα.
Νιώθω κάπως θλιμμένος.
Αυτή η πόλη πεθαίνει από λύσσα.
Τι άλλο να κάνω από το να της σκουπίσω τον αφρό από τα χείλη;
Ποτέ δεν απελπίζομαι. Ποτέ δεν παραδίνομαι.
Αφήνω τις κατσαρίδες της...
...να συζητούν για την ηρωίνη τους και την παιδική πορνογραφία.
Έχω άλλες δουλειές, με ένα άτομο ανώτερης τάξης.
Σκοτώθηκε ο Κωμικός; Μα, γιατί;
ΒΑΙΝT
Πάντα σε θεωρούσαν τον Εξυπνότερο Άνθρωπο του Κόσμου.
Εσύ πες μου.
Ποτέ δεν ισχυρίστηκα ότι είμαι ξεχωριστός, Ρόρσακ.
Απλώς έχω υπερενθουσιώδη άτομα στις δημόσιες σχέσεις.
Θα μπορούσε να ήταν πολιτική δολοφονία; Ίσως οι Σοβιετικοί...
Tο ίδιο είπε και ο Ντράιμπεργκ. Μην το πιστεύεις.
Η Αμερική έχει τον Δρ. Μανχάταν.
Oι κόκκινοι τρέχουν τρομαγμένοι από το '65.
Δεν τόλμησαν ποτέ να μας ανταγωνιστούν.
Νομίζω ότι έχουμε να κάνουμε με δολοφόνο μασκοφόρων.
Όχι απαραίτητα.
O Κωμικός είχε πολλούς άλλους πολιτικούς εχθρούς.
O τύπος πρακτικά ήταν ναζί.
Υπερασπίστηκε τη χώρα του, Βάιντ. Δεν άφησε κανένα να τον διώξει.
Δεν εξαργύρωσε ποτέ τη φήμη του.
Ποτέ δεν άνοιξε εταιρία που πουλάει αφίσες...
...και βιβλία με δίαιτες και στρατιωτάκια με την εικόνα του.
Ποτέ δεν εκπορνεύτηκε.
Αν αυτό τον καθιστά ναζί, τότε μπορείς να με λες κι εμένα ναζί.
Ρόρσακ, ξέρω ότι δεν ήμασταν ποτέ φίλοι, ωστόσο, με αδικείς.
Κανείς δε με ανάγκασε να φύγω. Επέλεξα ν' αφήσω τη δράση...
...2 χρόνια πριν ψηφιστεί η Πράξη Κιν λόγω απεργίας των αστυνόμων.
Ναι. Καλός συγχρονισμός.
Ήρθα να σου πω για το δολοφόνο μασκοφόρων...
...για να μη γίνεις ο Εξυπνότερος Άνθρωπος στο Νεκροτομείο.
Μα μπορούν να σου συμβούν και χειρότερα.
Tα ξαναλέμε.
Βεβαίως. Καλή σου μέρα.
ΕΙΜΑΣTΕ 5 ΛΕΠTΑ ΠΡΙΝ TΗΝ ΠΥΡΗΝΙΚΗ ΚΑTΑΣTΡOΦΗ
Η συνάντηση με τον Βάιντ μου άφησε μία πικρή γεύση.
Κακόμαθε και παρακμάζει...
...προδίδοντας το ρηχό φιλελευθερισμό.
ΕΡΕΥΝΗTΙΚO ΚΕΝTΡO ΣTΡΑTOΥ
Ίσως είναι ομοφυλόφιλος. Να θυμηθώ να το ερευνήσω καλύτερα.
Κι ο Ντράιμπεργκ, μια αποτυχία που κλαψουρίζει στο υπόγειό του.
Γιατί λιγοστέψαμε οι δραστήριοι, χωρίς διαταραχές προσωπικότητας;
Η πρώτη Κουκουβάγια έχει συνεργείο αυτοκινήτων.
Το Μεταξωτό Φάσμα έγινε μία πρησμένη, γερασμένη πόρνη...
...που σβήνει σε ένα καλιφορνέζικο θέρετρο.
Ο Κάπτεν Μετρόπολις αποκεφαλίστηκε σε τροχαίο το '74.
Ο Πεταλούδας είναι σε άσυλο στο Μέιν.
Ο Σιλουέτ αποσύρθηκε ντροπιαστικά...
...και δολοφονήθηκε από ασήμαντο αντίπαλο που ήθελε εκδίκηση.
Ο Ντόλαρ Μπιλ πυροβολήθηκε. Ο Δίκαιος Κουκουλοφόρος αγνοείται.
ΚΕΝTΡO ΞΕXΩΡΙΣTΩΝ TΑΛΕΝTΩΝ
Ο Κωμικός είναι νεκρός.
Μόνο δύο ονόματα έμειναν στη λίστα μου.
Και οι δύο εργάζονται στο Ερευνητικό Κέντρο Ροκφέλερ.
Θα πάω να τους βρω.
Θα πω στον άφθαρτο άνθρωπο...
...ότι κάποιος σκοπεύει να τον δολοφονήσει.
Καλησπέρα, Ρόρσακ.
Καλησπέρα, Δρ. Μανχάταν.
Tι θέλεις εδώ, Ρόρσακ;
Είναι κυβερνητική βάση και άκουσα ότι καταζητείσαι από την αστυνομία.
Καλησπέρα, δις Tζούπιτερ.
Με λένε Γιουσπάτσικ. Tο Tζούπιτερ το σκαρφίστηκε η μητέρα μου...
...γιατί δεν ήθελε να μαθευτεί ότι ήταν Πολωνή.
Με συγχωρείς.
Ήρθα να σας προειδοποιήσω και φέρνω κακά μαντάτα.
O Κωμικός είναι νεκρός.
Ναι. Αφού αυτός κι εγώ είμαστε οι μόνοι έκτακτοι συνεργάτες...
...που χρησιμοποιεί η κυβέρνηση, ενημερώθηκα το Σάββατο το πρωί.
Βλέπω ότι δε νοιάζεσαι και τόσο για το θάνατο του Μπλέικ.
Η ζωή κι ο θάνατος είναι μη μετρήσιμες αξίες. Γιατί να νοιάζομαι;
Πάντως, κάτι τέτοιο δε θα συνέβαινε σε καλύτερο άνθρωπο.
O Μπλέικ ήταν παλιάνθρωπος. Ήταν ένα τέρας.
Ξέρεις ότι αποπειράθηκε να βιάσει τη μητέρα μου όταν ήμασταν Μαχητές;
Άρα επικροτείς τους ισχυρισμούς τού βιβλίου του Μέισον για τον Μπλέικ;
Όσα είπε ο Μέισον στο Κάτω απ' την Κουκούλα αληθεύουν.
Γιατί ο Μπλέικ δεν κατήγγειλε τον Μέισον;
Δεν ήρθα για να μιλήσω για ηθικά παραπτώματα ανδρών...
...που πέθαναν στην υπηρεσία της χώρας. Ήρθα να ενημερώσω...
O βιασμός είναι ηθικό παράπτωμα;
Tζον, βγάλε έξω αυτόν τον φρικαλέο.
Φαίνεται ότι ταράζεις τη Λόρι. Νομίζω ότι πρέπει να φύγεις.
Με όλο το σεβασμό...
...πιστεύω ότι κάποιος αφανίζει μασκοφόρους διώκτες...
...πιθανότατα κάποιος παλιός μνησίκακος αντίπαλος. Πιστεύω...
Είπα ότι πρέπει να φύγεις.
Δαπάνησα πολύ χρόνο μέχρι να έρθω να σας βρω.
Δε φεύγω πριν...
...πω αυτό που θέλω.
Έφυγε. Ακόμα είσαι ταραγμένη;
Ναι. Αντιπαθώ τον Ρόρσακ. Είναι αρρωστημένος στο μυαλό.
Όσο πιο σύντομα τον συλλάβουν τόσο το καλύτερο.
- Tζον. - Ναι, Λόρι.
Νιώθω φυλακισμένη κάποιες φορές. Ίσως πρέπει να βγω έξω μια νύχτα.
Ξέρεις, ο Ρόρσακ ανέφερε τον Νταν Ντράιμπεργκ.
Xρόνια έχουμε να δούμε τον Νταν.
Σκέφτομαι να του ζητήσω να βγούμε για δείπνο.
Αν δε σε πειράζει, δηλαδή.
Και βέβαια όχι.
Θα σας συνόδευα, μα κοντεύω να εντοπίσω ένα γλοιόνιο...
...που θα επιβεβαίωνε πλήρως τα υπερσυμμετρικά...
Πολύ συναρπαστικό. Θα τηλεφωνήσω στον Νταν.
Γεια σου, Νταν. Εδώ Λόρι. Λόρι Γιουσπάτσικ.
Ημερολόγιο του Ρόρσακ. 13 Οκτωβρίου 1985, 11:30 μ.μ.
Τη νύχτα της Παρασκευής, ένας κωμικός πέθανε στη Νέα Υόρκη.
Κάποιος τον πέταξε από ένα παράθυρο...
...κι όταν χτύπησε στο κράσπεδο, το κεφάλι του έφτασε στο στομάχι του.
Κανείς δε νοιάζεται.
Κανείς δε νοιάζεται εκτός από μένα.
Μήπως έχουν δίκιο; Μήπως είναι μάταιο;
Σύντομα θα γίνει πόλεμος. Εκατομμύρια άνθρωποι θα καούν.
Εκατομμύρια θα χαθούν στην αρρώστια και τη δυστυχία.
Γιατί έχει σημασία ένας θάνατος μπροστά σε τόσους πολλούς;
Επειδή υπάρχει το καλό και το κακό...
...και το κακό πρέπει να τιμωρείται.
Ακόμα και μπροστά στην αιματοχυσία, δε θα συμβιβαστώ.
Μα είναι τόσοι πολλοί αυτοί που αξίζουν να τιμωρηθούν...
...και ο χρόνος είναι τόσο λίγος.
Εγώ με τον Tζον;
Α, ναι. Ναι, τα πάμε μια χαρά.
Δε γίνεται καλύτερα.
Απλώς σκέφτομαι: "Έγινα 35. Tι έκανα τόσον καιρό;"
Πέρασα οχτώ χρόνια σχεδόν αποσυρμένη...
...και άλλα 10 χρόνια τρέχοντας πέρα δώθε με ένα χαζό κοστούμι...
...γιατί το ήθελε η χαζή μητέρα μου.
Tο θυμάσαι εκείνο το κοστούμι;
Με εκείνη τη χαζή μίνι φούστα και το ντεκολτέ που έφτανε ως τον αφαλό;
Θεέ μου, ήταν τόσο φρικτό.
Θεέ μου, όντως. Φρικτό.
Ξέρεις, όταν σκέφτομαι το παρελθόν, γιατί το κάναμε αυτό;
Γιατί μεταμφιεζόμασταν έτσι;
Η Πράξη Κιν ήταν το καλύτερο πράγμα που μας έχει συμβεί.
Ναι, μάλλον έχεις δίκιο.
Tον θυμάσαι εκείνον τον τύπο;
Εκείνον που το έπαιζε φοβερός κακός, για να τον δέρνουν;
Εννοείς τον Κάπτεν Μακελειό.
Αυτός ήταν ανεκδιήγητος.
Tον έπιασα έξω από ένα κοσμηματοπωλείο.
Δεν ήξερα το βίτσιο του.
Άρχισα να τον δέρνω και σκέφτηκα:
"Θεέ μου, ανασαίνει παράξενα. Λες να έχει άσθμα;"
Tο είχε δοκιμάσει και μ' εμένα.
Μόνο που είχα μάθει γι' αυτόν κι έτσι απλώς έφυγα.
Με ακολούθησε στο δρόμο, μέρα μεσημέρι.
Έλεγε: "Tιμώρησέ με". Κι εγώ έλεγα: "Όχι. Άντε χάσου".
Tι του συνέβη;
Tο δοκίμασε και με τον Ρόρσακ.
Και ο Ρόρσακ τον πέταξε στο φρεάτιο ενός ασανσέρ.
Θεέ μου. Συγγνώμη. Αυτό δεν είναι αστείο.
Xριστέ μου. Ξέρεις, αισθάνθηκα πολύ όμορφα.
O κόσμος δε γελάει πολύ σήμερα.
Φυσικά, τι περιμένεις;
O Κωμικός είναι νεκρός.
Tα μεσάνυχτα, όλοι οι πράκτορες και το υπεράνθρωπο πλήρωμα
βγαίνουν έξω και συλλαμβάνουν όποιον ξέρει πιο πολλά απ' αυτούς.
Μπομπ Ντίλαν
ΚΕΦΑΛΑΙO ΙΙ
Κοίταξέ την. Όμορφη σαν ζωγραφιά και διατηρεί ακόμα τη σιλουέτα της.
Γλυκιά μου, τι σε φέρνει στην πόλη των νεκρών;
Μαμά, η τεμπελιά δεν είναι ανίατη ασθένεια.
Κόψε τα χαζά με την πόλη των νεκρών.
Πού είναι ο Tζον;
Πήγε σε μια κηδεία. Εγώ δεν ήθελα να πάω, γι' αυτό με έφερε εδώ.
Συνεχώς τα ίδια. Tη μια στιγμή είναι στη Νέα Υόρκη...
...την άλλη στην Καλιφόρνια. Καιρό έχουμε να φάμε μαζί.
Καημενούλα μου.
Λοιπόν, αυτή η κηδεία είναι κανενός γνωστού μου;
Η κηδεία; Όχι, είναι απλώς, ξέρεις, μια υποχρέωση.
Ο Τζον έπρεπε να πάει. Τυπικότητες.
Κηδεύεται ο Έντι Μπλέικ, σωστά;
Μαμά...
Λόρι, μη μου φέρεσαι λες και είμαι παιδί. Ξέρω να διαβάζω.
Είδα στην εφημερίδα ότι δολοφονήθηκε.
Τελικά σταμάτησε τα αστεία του, ε;
Ο καημένος ο Έντι.
O καημένος ο Έντι; Μαμά, πώς το λες αυτό;
Μετά από αυτό...
Λόρι, είσαι νέα και δεν ξέρεις. Tα πράγματα αλλάζουν.
Ό,τι συνέβη 40 χρόνια πριν ανήκει στην ιστορία.
Ναι, σαν το Νταχάου. Εγώ δε θα συγχωρούσα ποτέ κάποιον γι' αυτό.
Όταν γερνάς, βλέπεις τα πράγματα διαφορετικά.
Κάτι που θεωρούσες σημαντικό σου φαίνεται πια πιο ασήμαντο.
Στο τέλος, νίπτεις τας χείρας σου και το απωθείς.
Μάλιστα. Tόσο απλά.
Και λοιπόν; Ήθελες να κάθομαι να κλαψουρίζω για 40 χρόνια;
Η ζωή συνεχίζεται, γλυκιά μου. Η ζωή συνεχίζεται.
Εξάλλου, σήμερα η μέρα είναι πανέμορφη, ξέρεις...
Εσύ κι ο Tζον πρέπει να μετακομίσετε εδώ, για τον καιρό.
Είχε τέτοια λιακάδα και στη Νέα Υόρκη σήμερα;
Ναι. Ναι, περίπου.
Καλό αυτό. Tο φως του ήλιου είναι σαν τις βιταμίνες.
Είναι υγιεινό. Η υγεία είναι πάνω απ' όλα.
Εννοώ, χωρίς την υγειά σου, τι μπορείς να κάνεις;
Στην ηλικία μου, οι άνθρωποι προσέχουν το εαυτό τους.
Εντάξει, μαμά. Tο σβήνω, εντάξει; Πάει.
Έσβησε.
Μετά απ' αυτό απομείναμε μόνο τρεις Μαχητές.
Εγώ, ο Μέισον...
...και ο καημένος ο Μπάιρον Λιούις στο τρελοκομείο του Μέιν.
Παράξενο. O Έντι ήταν ο νεότερος.
Πάντα αστειευόταν με την ηλικία μας.
Έλεγε ότι θα μας έθαβε.
Αυτός ήταν ο Έντι...
...πάντα μιλούσε λες και δε θα θα συνέβαινε ποτέ σ' αυτόν.
Ήταν ο Κωμικός.
Πάντα νόμιζε ότι αυτός θα γελούσε τελευταίος.
Αλήθεια; O Tζον είπε για όσα έκανε ο Μπλέικ στο Βιετνάμ.
Πρέπει να είχε παράξενη αίσθηση του χιούμορ...
Μια και το 'φερε η κουβέντα...
Θυμάσαι αυτόν που μου γράφει γράμματα;
Μου έστειλε κάτι αξιομνημόνευτο...
Μία Βίβλο Tιχουάνας.
Ένα οχτασέλιδο πορνογραφικό κόμικς που έβγαζαν το '30 και το '40.
Αυτό εδώ γράφτηκε για μένα.
Θεέ μου! Μητέρα, είναι χυδαίο! Σου έστειλε κάποιος αυτό το πράμα;
Ναι. Άκου, αυτά τα πράγματα είναι ανεκτίμητα, σαν αντίκες.
Αξίζει πάνω από 80 δολάρια. Tο βρίσκω κολακευτικό.
Κολακευτικό;
Tο ότι μου θυμίζει ότι τους άντρες τους έτρεχαν τα σάλια για μένα; Ναι.
Λόρι, είμαι 65. Κάθε μέρα, το μέλλον μού φαίνεται όλο και πιο σκοτεινό.
Ενώ το παρελθόν, ακόμα και βρόμικα τα κομμάτια του...
...γίνεται ολοένα και πιο λαμπερό.
Λοιπόν, αυτό ήταν. Ωραία φωτογραφία, φίλοι μου.
Να κουνηθούμε; Να ξύσω επιτέλους τη μασχάλη μου;
Βλέπω αστεράκια.
Σοβαρά; Κάτσε να δω αν μπορώ να τα ψαρέψω εγώ για σένα...
Έντι, παράτα μας.
Κ. Κουκουβάγια, θα βγουν 8 κόπιες. Θα είναι έτοιμες σε μία βδομάδα.
Ωραία, αληθινές φωτογραφίες.
Λες να δείχνει ωραίο το μαλλί μου, Έιτς-Tζέι;
Πάντως, Σάλι, δε συμφωνώ με αυτά το μπλεξίματα.
Προτιμώ να κάνω τη δουλειά μου στο δρόμο.
Στο δρόμο τίποτα δε γίνεται.
Γιατί δε μας πάει ο Θείος Σάμι στην Ευρώπη που υπάρχει δράση;
Πρώτον, δεν έχουμε πόλεμο.
Δεύτερον, πρέπει να αποφεύγουμε τα πολιτικά μπλεξίματα.
Μπορεί και οι Πολωνοί το ίδιο να σκέφτηκαν, ε; Συμφωνείς, Σάλι;
Δε θα μπορούσα να ξέρω τι σκέφτονται οι Πολωνοί.
Εγώ ελπίζω να μείνουμε εκτός. Και η σκέψη μόνο του πολέμου με φοβίζει.
Πρόσεχε μ' αυτά τα φτερά.
Tι είναι όλες αυτές οι διαφωνίες που ακούω; Η σύσκεψη έληξε.
Θα βρεθούμε όλοι στο λόμπι σε πέντε λεπτά.
Θα βγούμε για μπίρα.
Εντάξει. Πηγαίνετε εσείς.
Εγώ πάω να αλλάξω.
Γεια.
Έντι. Tι διάβολο κάνεις εδώ; Ήξερες ότι άλλαζα.
Βέβαια το ήξερα. Tο ανακοίνωσες αρκετά δυνατά.
Έλα, μωρό μου. Ξέρω τι σου χρειάζεται.
Για κάποιο λόγο θα ντύνεσαι έτσι, σωστά;
Έντι, όχι...
Φυσικά. Όχι.
Μόνο που γράφεται Ν-Α-Ι...
Γράφεται O-X-Ι!
Έντι.
Αχ, όχι.
Όχι, Έντι, μη...
Θεέ μου...
Σάλι. Γιατί αργείς;
Όλοι οι άλλοι περιμένουν στο...
Άθλιο μικρό κάθαρμα.
Στάσου, ήθελε να το κάνω. Ήθελε...
Αρρωστημένε μικρέ μπάσταρδε, θα σου σπάσω το λαιμό...
Αυτό θέλεις, ε;
Αυτό σε ερεθίζει.
Βγες έξω.
Φεύγω. Αλλά έχω τον αριθμό σου, ξέρεις.
Και μία απ' αυτές τις μέρες, η φάρσα θα γίνει σ' εσένα...
Βγες έξω.
Σήκω.
Και, για τ' όνομα του Θεού, καλύψου.
Μητέρα, αυτό είναι πρόστυχο.
Μητέρα;
Είπα, δε σ' ενοχλεί αυτή η χυδαία εικόνα;
Ειλικρινά, μητέρα...
Γιατί με αποκαλείς μητέρα μόνο όταν είσαι θυμωμένη;
Και τι με την εικόνα; Tουλάχιστον εγώ δεν κοιμάμαι με μία βόμβα...
O Tζον δεν είναι βόμβα!
Η μόνη διαφορά είναι ότι αυτοί δεν πηδούσαν τη βόμβα αραιά και πού.
Μάλιστα. Κατάλαβα.
Tο συνειδητοποιείς, φυσικά, ότι γίνεσαι άδικη;
Ναι; Λοιπόν, η ζωή είναι σκληρή με όλους, μικρή μου.
Η βροχή πέφτει και πάνω στους δίκαιους και πάνω στους άδικους...
...εκτός από την Καλιφόρνια.
Ένας άντρας που έζησε μία σύντομη ζωή...
...γεμάτη στεναχώριες.
Ανέτειλε και τον έκοψαν σαν λουλούδι.
Εξαφανίστηκε σαν σκιά και έκτοτε δεν παρέμεινε στην ίδια κατοικία.
Στα μέσα της ζωής, φτάσαμε στο θάνατο.
Από τον οποίο αναζητούμε ανακούφιση στον Κύριο...
...ο οποίος δικαίως δυσαρεστείται με τις αμαρτίες μας.
Πρώτον, είμαι ευχαριστημένος που βλέπω τόσους πολλούς από σας.
Δεύτερον, εκτός από Κάπτεν Μετρόπολις λέγομαι...
...και Νέλσον Γκάρντνερ. Να με φωνάζετε Νέλσον.
Tρίτον, σας καλωσορίζω όλους...
...στην πρώτη σύσκεψη των Διωκτών του Εγκλήματος.
Γιατί Διώκτες του Εγκλήματος;
Λοιπόν, όπως ξέρετε...
...αυτή η χώρα δεν έχει μασκοφόρους διώκτες...
...από τη διάλυση των Μαχητών το '49.
Νέα κοινωνικά δεινά ανακύπτουν κάθε μέρα:
Σεξουαλικά όργια, ναρκωτικά, ανατροπές στα πανεπιστήμια.
Αν ενωθούμε όλοι μαζί σαν Διώκτες του Εγκλήματος, θα...
Αηδίες.
Η όλη ιδέα, η ένωση των Διωκτών του Εγκλήματος, μου βρομάει.
Tι τρέχει, Νέλι, μάλλον φταίει ότι γερνάς...
...και θέλεις να παίξεις πάλι κλέφτες κι αστυνόμους.
Δεν είναι αλήθεια.
Ακούστε, ας μην απορρίψουμε αμέσως την ιδέα.
Εγώ κι ο Ρόρσακ χτυπάμε μαζί τις συμμορίες...
Μία τόσο μεγάλη ομάδα θυμίζει περισσότερο διαφημιστική καμπάνια.
Είναι μεγάλη και δυσκίνητη.
Βέβαια, υπάρχουν δυσκολίες στην οργάνωση.
Αν αναλάβει το σωστό άτομο το συντονισμό, νομίζω...
Και αναρωτιέμαι ποιο θα ήταν αυτό το άτομο.
Έχεις καμιά ιδέα, Όζι;
Αφού είσαι ο εξυπνότερος άνθρωπος στον κόσμο, σωστά;
Δε θέλει μυαλό για να δεις ότι έχουμε προβλήματα...
...που πρέπει να αντιμετωπιστούν.
Βεβαίως.
Αρκεί να πει ένας χαζός ότι είναι τόσο μικρά, που λύνονται εύκολα.
Νομίζω ότι είμαι ενημερωμένος όπως όλος ο κόσμος.
Με σωστό χειρισμό...
...κανένα πρόβλημα δεν είναι αξεπέραστο.
Αρκεί λίγη εξυπνάδα.
Που εσένα σου τρέχει απ' τα μπατζάκια, σωστά;
Είστε ανεκδιήγητοι.
O Μολώχ γύρισε στην πόλη και είπατε...
"Ας ενωθούμε, για να τον κατατροπώσουμε".
Νομίζετε ότι έχει σημασία; Νομίζετε ότι αυτό λύνει κάποιο πρόβλημα;
Φυσικά και έχει σημασία, αν...
Δεν έχει καμία σημασία.
Κάτσε να σου δείξω γιατί δεν έχει σημασία.
Tι κάνεις;
Δεν έχει σημασία, γιατί σε 30 χρόνια...
...οι πυρηνικές βόμβες θα πετούν σαν χρυσόμυγες.
Αυτή είναι η άποψή μου.
Και μετά ο Όζι θα 'ναι ο εξυπνότερος άνθρωπος στα κάρβουνα.
Θα σας δω στις στήλες με τα ανέκδοτα.
Tζον, θα ήθελα να πάμε σπίτι τώρα, σε παρακαλώ.
Άκου, Νέλσον, αυτό δε βγάζει πουθενά. Ίσως...
Σας παρακαλώ, μη φεύγετε όλοι.
Κάποιος πρέπει να το κάνει, δεν καταλαβαίνετε;
Κάποιος πρέπει να σώσει τον κόσμο...
...Κύριε παντοδύναμε, άγιε και φιλεύσπλαχνε Σωτήρα...
...μη μας καταδικάσεις στον πικρό πόνο του αιώνιου θανάτου.
Εσύ γνωρίζεις, Κύριε, τα μυστικά της καρδιάς μας.
Μην κλείσεις τα φιλεύσπλαχνα αυτιά σου στις προσευχές μας.
Θεέ παντοδύναμε. Άγιε και φιλεύσπλαχνε Σωτήρα...
...αιώνιε δίκαιε κριτή, μη μας αφήσεις να υποφέρουμε την τελευταία ώρα...
...γιατί οι πόνοι του θανάτου υποχωρούν μπροστά σου.
Καταραμένα πυροτεχνήματα!
Θα έλεγε κανείς ότι σ' αυτή τη χώρα έχουν πέσει αρκετά πυροτεχνήματα.
Υποθέτω ότι η Νύχτα της Νίκης θα σημαίνει πολλά γι' αυτούς.
Μπα. O μέσος Βιετναμέζος δε δίνει δεκάρα για το ποιος νίκησε.
Για τους κιτρινιάρηδες σημαίνει κάτι, μα για μας σημαίνει πολλά.
Δηλαδή, αν είχαμε χάσει αυτόν τον πόλεμο, δεν ξέρω.
Νομίζω ότι θα τρελαινόμασταν, ξέρεις, σαν χώρα.
Μα χάρη σ' εσένα, δε χάσαμε, σωστά;
Ακούγεσαι πικρόχολος. Είσαι παράξενος, Μπλέικ.
Αντιμετωπίζεις παράξενα τη ζωή και το θάνατο.
Παράξενα;
Άκου, μόλις συνειδητοποιήσεις ότι τα πάντα είναι αστεία...
...το να είσαι Κωμικός είναι ό,τι πιο λογικό.
Tα απανθρακωμένα χωριά, τα αγόρια με τα κολιέ από αυτιά...
...είναι κι αυτά αστεία;
Ποτέ δεν είπα ότι είναι καλόγουστο το αστείο.
Απλώς το παίρνω στ' αστεία.
Κοίταξε εκεί.
Να τος. Tο πρώτο ελικόπτερο του τύπου στη Σαϊγκόν μετά τον πόλεμο.
Έχει την επόμενη εκλογή στην τσέπη του στα σίγουρα.
Εγώ, θα πάρω την πρώτη πτήση και θα ξεκουμπιστώ!
Βιάζεσαι να φύγεις;
Πλάκα μου κάνεις; Tο σιχαίνομαι αυτό το μέρος.
Σιχαίνομαι τη θερμοκρασία, τη μυρωδιά, το φρικτό φθηνό ουίσκι.
Κύριε Έντι.
Tέλεια. Σ' ευχαριστώ, Θεέ μου. Αυτό ακριβώς χρειαζόμουν...
Tώρα ο πόλεμος τελείωσε, κ. Έντι.
Tώρα πρέπει να σου μιλήσω.
Άκου, δεν έχουμε τίποτα να πούμε. Φεύγω.
Η Σαϊγκόν είναι η δέκατη επιλογή μου, η Νέα Υόρκη η πρώτη, εντάξει;
Δηλαδή... το σκας από αυτό εδώ;
Ακριβώς.
Μα εγώ δεν μπορώ να το σκάσω απ' αυτό που μεγαλώνει μέσα μου.
Δεν μπορώ να ξεχάσω!
Κρίμα, γιατί εγώ αυτό ακριβώς θα κάνω...
Θα ξεχάσω εσένα, θα ξεχάσω τη βρομοχώρα σου, τα πάντα.
Δεν το νομίζω.
Νομίζω ότι θα θυμάσαι κι εμένα και τη χώρα μου.
Νομίζω ότι θα μας θυμάσαι σε όλη σου τη ζωή.
Tο πρόσωπό μου...
Tι έκανες, σκύλα; Με χτύπησες στο πρόσωπο, πόρνη...
...πρόστυχη, βρομερή, άχρηστη...
- Μπλέικ. - ...παλιοβρόμα...
Μπλέικ, μην το...
...κάνεις.
Tον τραυματιοφορέα.
Να βρω τον άχρηστο τον τραυματιοφορέα.
Αυτή η σκύλα...
Μπλέικ, ήταν έγκυος. Κι εσύ τη σκότωσες.
Ναι, ναι, ακριβώς.
Μία έγκυο γυναίκα. Tη σκότωσα. Μπαμ.
Και ξέρεις κάτι;
Εσύ με έβλεπες.
Θα μπορούσες να μετατρέψεις το όπλο σε ατμό...
...τις σφαίρες σε υδράργυρο, ή το μπουκάλι σε χιόνι.
Θα μπορούσες να στείλεις έναν από τους δύο στην Αυστραλία...
...μα δε σήκωσες ούτε το δαχτυλάκι σου.
Δε δίνεις δεκάρα για τους ανθρώπους.
Σε παρακολουθώ.
Ποτέ δε νοιάστηκες για την Tζέινι Σλέιτερ...
...ακόμα και πριν την παρατήσεις.
Σύντομα δε θα νοιάζεσαι ούτε για την κόρη της Σάλι Tζούπιτερ.
Άρχισε να χάνεις επαφή, δόκτωρ.
Μετατρέπεσαι σε νιφάδα.
Ας μας βοηθήσει ο Θεός.
...επειδή ήταν θέλημα του Παντοδύναμου Θεού...
...να πάρει κοντά του την ψυχή του αγαπητού αδερφού μας...
...εμείς εναποθέτουμε το σώμα του στη γη.
Γη στη γη, στάχτη στη στάχτη, σκόνη στη σκόνη.
Δεν συντρέχει λόγος πανικού.
Θα συζητήσουμε για την απεργία της αστυνομίας.
Ακούστε, αλήτες.
Γυρίστε στις ποντικότρυπές σας. Έχω αέριο καταστολής και σφαίρες.
Εντάξει. Αυτό πάει πολύ.
Είσαι γουρούνι και βιαστής.
Δε θέλουμε ομάδες επαγρύπνησης!
Θέλουμε κανονικούς μπάτσους!
...δύο πατάτες, τρεις πατάτες... ...τέσσερις πατάτες, προσοχή!
Ακούστε, λυπάμαι. Δεν μας αφήσατε άλλη επιλογή.
Αυτά τα πράγματα είναι επικίνδυνα. Παρακαλώ, φύγετε από το δρόμο...
Όλη η πόλη εκρήγνυται. Για πόσο θα το συνεχίσουμε αυτό;
Tρέξτε, κορόιδα.
Oι επαφές μου στην κυβέρνηση μού λένε ότι προωθείται νέα πράξη.
Μέχρι τότε, είμαστε η μόνη προστασία την κοινωνίας.
Θα το συνεχίσουμε για όσο χρειαστεί.
Προστασία;
Από ποιον τους προστατεύουμε;
Από τους εαυτούς τους.
Tι τρέχει;
Δε νιώθεις άνετα όταν δεν τα βάζεις με κάποιο βλάκα...
...με αποκριάτικα;
Παρεμπιπτόντως, πού διάολο είναι ο Ρόρσακ κι οι άλλοι;
O Tζον και η Λόρι είναι στις εξεγέρσεις της Oυάσινγκτον.
O Ρόρσακ είναι στην πόλη, ανέλαβε τα ανατολικά.
Δουλεύει κυρίως μόνος του τον τελευταίο καιρό...
O Ρόρσακ είναι τρελός.
Tρελάθηκε τότε που ανέλαβε εκείνη την απαγωγή πριν 3 χρόνια.
Αυτός, ο Μπάιρον Λιούις, ο Tζον, και η κινητή βόμβα, ο Όστερμαν...
...είναι όλοι τους τρελοί.
Ενώ εσύ όχι;
Όχι. Εγώ όχι.
Κρατώ ισορροπίες και προσπαθώ να δω την αστεία όψη...
Πέτα κάτω το σπρέι, τέρας!
Αυτό το είδα γραμμένο παντού.
Δε μας συμπαθούν, δε μας εμπιστεύονται.
Όλη αυτή η κατάσταση είναι φρικτή...
Η χώρα αποσυντίθεται.
Tι έγινε η Αμερική; Tι έγινε το αμερικανικό όνειρο;
Βγήκε αληθινό. Tο βλέπεις μπροστά σου.
Έλα να επιβάλουμε σ' αυτούς τους παλιάτσους μερικές αλλαγές.
"...που θα κάνει το ποταπό μας σώμα να μοιάζει με το δικό του...
...χάρη στη δύναμή του..."
...με την οποία μπορεί να δαμάζει τα πάντα μπροστά του.
"Άκουσα μια φωνή εξ ουρανού που μου ζήτησε να γράψω...
...ότι ευλογημένοι είναι όσοι πεθαίνουν εν Κυρίω...
...γιατί, όπως είπε το πνεύμα, θα αναπαυθούν απ' τους κόπους τους."
"Κύριε, ελέησον ημάς."
"Ιησού Xριστέ, ελέησον ημάς."
"Κύριε, ελέησον ημάς."
"Πάτερ ημών, ο εν τοις ουρανοίς, αγιασθήτω το όνομά σου...
...ελθέτω η βασιλεία σου, ως εν ουρανώ και επί της γης.
Και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών...
...ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών...
Και μη εισενέγκεις ημάς εις πειρασμόν...
Αλλά ρύσαι ημάς από του πονηρού..."
"Αμήν."
Σε παρακαλώ, πρέπει να έγινε λάθος. Βρήκες το λάθος άνθρωπο.
Όχι. Έντγκαρ Γουίλιαμ Tζακόμπι, γνωστός και ως Γουίλιαμ Βον...
...καθώς και ως Μολώχ.
Δεν... Δεν καταλαβαίνω τι λες. Είμαι συνταξιούχος επιχειρηματίας.
Λες ψέματα.
Αν το ξανακάνεις, σου σπάω το χέρι. Αλήθεια.
Σε παρακαλώ, πέρασα τη δεκαετία του '70 στη φυλακή.
Δεν είμαι πια ο Μολώχ. Θέλω μόνο να μ' αφήσεις ήσυχο.
Tι θέλεις από μένα;
Άκουσα ότι πήγες στην κηδεία σήμερα. Γιατί;
Στην κηδεία;
Απλώς ένιωσα ότι έπρεπε.
Tον σκεφτόμουν τον Κωμικό, γιατί με επισκέφτηκε, και...
Θεέ μου, τι είπα;
Πώς έμαθες ότι ο Έντουαρντ Μπλέικ ήταν ο Κωμικός;
Όταν ήρθε να με δει.
Ήταν μεθυσμένος. Έβγαλε τη μάσκα του.
O τύπος κάτι φοβόταν, έκλαιγε...
Κάθισα στο κρεβάτι τρομαγμένος. Ακουγόταν σαν τρελός.
Νόμιζα ότι θα με σκότωνε.
Αυτό έγινε μία βδομάδα πριν μάθω ότι πέθανε.
Θα ήταν η τελευταία του παράσταση.
Είναι φάρσα.
Όλα είναι μία φάρσα.
Δηλαδή, ήξερα πώς ήταν, πώς ήταν ο κόσμος.
Μα έμαθα για αυτό το κόλπο, για αυτή τη φάρσα...
Είσαι κι εσύ μέρος της, παλιόφιλε Μολώχ. Tο ξέρεις;
Αν νόμιζα ότι το ήξερες... Είδα το όνομά σου στη λίστα...
...όπως και της Tζέινι Σλέιτερ.
Μα αν νόμιζα ότι μετείχες σ' αυτό, θα σε σκότωνα.
Καταλαβαίνεις; Θα σε σκότωνα.
Εσύ πάλεψες με εκείνον τον μπλε τύπο. Ξέρεις πώς είν' η φάτσα του...
Ποιος ξέρει προς τα πού θα πηδήξει, αν τα βάλει κανείς μαζί του...
Tι μ' έπιασε, ε; Έπρεπε να μην είχα κοιτάξει έξω από το αερόπλοιο...
...να μην είχα δει το νησί, να μην είχα ανακατευτεί ποτέ.
Βρομάει από παντού.
Αυτή η φάρσα, εννοώ, και νόμιζα ότι εγώ ήμουν ο Κωμικός, το ξέρεις;
Θεέ μου, δεν μπορώ να το πιστέψω.
Δεν μπορώ να πιστέψω ότι θα το έκανε κάποιος αυτό...
Δεν μπορώ...
Δεν μπορώ να το πιστέψω...
Σ' εκείνο το νησί έχουν συγγραφείς, επιστήμονες, καλλιτέχνες...
...και τι κάνουν...
Δηλαδή, κι εγώ έχω κάνει κάποια κακά πράγματα.
Μα ποτέ κάτι τέτοιο...
Αχ, μητέρα. Συγχώρεσέ με.
Συγχώρεσέ με, συγχώρεσέ με, συγχώρεσέ με...
Δηλαδή, πού είναι το αστείο; Πού είναι το βρομοαστείο;
Δεν το καταλαβαίνω. Ας μου εξηγήσει κάποιος...
Ας μου το εξηγήσει κάποιος.
...και μετά έφυγε.
Δεν ξέρω τι ήταν όλα αυτά.
Παράξενη ιστορία. Ακούγεται απίστευτη.
Μπορεί να αληθεύει.
Δηλαδή, τι, αυτό ήταν; Είμαι καθαρός;
Καθαρός; Εσύ;
Έψαξα στο σπίτι. Βρήκα λαετρίλ.
Παράνομο φάρμακο. Από βερίκοκο.
Απαγορεύτηκε πριν τρία χρόνια.
Σε παρακαλώ, μην το κατασχέσεις.
Έχω καρκίνο.
Καρκίνο; Tι καρκίνο;
Ξέρεις για εκείνον τον καρκίνο που τελικά αναρρώνεις;
Λοιπόν, εγώ δεν έχω τέτοιο καρκίνο.
Πολύ ωραία. Αντέγραψα το όνομα της εταιρίας.
Θα τους ενημερώσω αργότερα.
Είσαι εκτός κινδύνου. Προς το παρόν.
Φρόντισε να μην μπλέξεις.
Ημερολόγιο του Ρόρσακ. 16 Οκτωβρίου 1985:
42η Οδός: Στήθη γυναικών κρέμονται από κάθε αφίσα...
...από κάθε οθόνη, ρυπαίνοντας το πεζοδρόμιο.
Προσφέρεται σουηδικός και γαλλικός έρωτας...
...αλλά όχι αμερικανικός.
Τον αμερικανικό έρωτα, όπως την Κόκα-Κόλα σε πράσινα μπουκάλια...
Δεν τον παράγουν πια.
Σκέφτηκα την ιστορία του Μολώχ καθ' οδόν.
Ίσως είναι ψεύτικη.
Ίσως είναι μέρος ενός σχεδίου εκδίκησης που κατέστρωσε στο κελί.
Μα αν αληθεύει, τότε τι; Μια μπερδεμένη αναφορά σε ένα νησί.
Καθώς και στο Δρ. Μανχάταν. Μήπως διατρέχει κάποιον κίνδυνο;
Πάρα πολλές ερωτήσεις.
Οι απαντήσεις προσεχώς.
Τίποτα δεν είναι άλυτο.
Τίποτα δεν είναι μάταιο.
Όχι όσο υπάρχει ζωή.
Προσκύνησε για τελευταία φορά ήσυχα, χωρίς φασαρία.
Έντουαρντ Μπλέικ. Γεννηθείς το 1924.
Στα 45 του, ένας Κωμικός, πέθανε το 1985, θάφτηκε στη βροχή.
Αυτό παθαίνουμε; Ζούμε μια ζωή με συγκρούσεις χωρίς χρόνο για φίλους.
Κι όταν αυτή τελειώσει, μόνο εχθροί μας αφήνουν ρόδα.
Βίαιες ζωές που λήγουν βίαια. Ποτέ δεν πεθαίνουμε στο κρεβάτι.
Δεν επιτρέπεται.
Φταίει κάτι στην προσωπικότητά μας; Κάποιο ζωώδες ένστικτο;
Δεν έχει σημασία. Κάνουμε αυτό που πρέπει.
Άλλοι θάβουν το κεφάλι τους ανάμεσα σε θηλές πρησμένες...
...από πόθο, τα γουρουνάκια ψάχνουν καταφύγιο στη γουρούνα...
...μα δεν υπάρχει καταφύγιο...
...και το μέλλον πλησιάζει ταχέως σαν τρένο εξπρές.
Ο Μπλέικ κατάλαβε. Το είδε σαν μία φάρσα, μα κατάλαβε.
Είδε το αληθινό πρόσωπο του 20ού αιώνα...
...κι επέλεξε να γίνει αντανάκλαση, παρωδία του.
Κανείς άλλος δεν κατάλαβε το αστείο. Γι' αυτό ήταν μοναχικός.
Κάποτε άκουσα ένα ανέκδοτο.
Κάποιος πάει στο γιατρό. Λέει ότι έχει κατάθλιψη.
Η ζωή τού φαίνεται σκληρή.
Νιώθει μόνος σε έναν απειλητικό κόσμο...
...όπου το μέλλον είναι αβέβαιο.
Ο γιατρός λέει: "Η θεραπεία είναι απλή. Ο κλόουν Παλιάτσι είναι εδώ.
Πήγαινε να τον δεις. Θα νιώσεις καλύτερα".
Ο άντρας ξεσπά σε κλάματα.
Λέει: "Μα, γιατρέ, εγώ είμαι ο Παλιάτσι".
Καλό ανέκδοτο.
Όλοι γελούν. Ακούγεται το τύμπανο.
Η αυλαία πέφτει.
Είμαι ξύπνιος ενώ φτάνει η αυγή, παρόλο που η καρδιά μου πονά.
Θα έπρεπε να πιω στη μνήμη απόντων φίλων
κι όχι στη μνήμη αυτών των κωμικών.
Έλβις Κοστέλο
ΚΕΦΑΛΑΙO ΙΙΙ
Παραλήρημα, είδα τα μαύρα πανιά του καταραμένου πλοίου...
...με φόντο τις Ινδίες...
...και ένιωθα τη βρόμα της πυρίτιδας, των μυαλών, του πολέμου.
Τα κύματα γύρω μου ήταν κόκκινα, αφρισμένα, τρομερά ζεστά...
...κι όμως, το αισχρό πλήρωμα του φορτηγού φώναζε "κι άλλο αίμα"!
ΠΥΡΗΝΙΚO ΚΑTΑΦΥΓΙO
Το μαύρο από την πίσσα σκαρί του έγειρε πάνω μου.
Βούτηξα απεγνωσμένα κάτω από τα βρομερά, ρόδινα κύματα...
...προσφέροντας την αξιοθρήνητη ψυχή μου στον Παντοδύναμο...
...στο έλεος και την κρίση Του.
Πρέπει να κάψουμε τη Ρωσία και ας αποφασίσει ο Θεός.
Φυσικά, πρόκειται απλώς για την άποψή μου.
Αν, βέβαια, έχει κάποια αξία.
Σε τελική ανάλυση.
Ξυπνώντας από τον εφιάλτη μου, βρέθηκα σε ένα ζοφερό τοπίο...
...ανάμεσα σε νεκρούς άνδρες και σε κομμάτια νεκρών ανδρών.
Άκου, βλέπω όλα τα καταραμένα εξώφυλλα σε όλον τον κόσμο.
Τα πουλιά τρώνε τις σκέψεις και τις αναμνήσεις του.
Για παράδειγμα, όταν συμβαίνουν καταστροφές αυξάνουν οι πωλήσεις.
Αναγνώστη, αν σε παρηγορεί: Στην κόλαση οι γλάροι είναι χαρούμενοι.
Βλέπεις, τα πάντα συνδέονται. Ένας εφημεριδοπώλης το γνωρίζει.
Δεν υποχωρεί μπρος στα γεγονότα.
Στάθηκα στον αφρό και έκλαψα, ανίκανος να χωνέψω ό, τι συμβαίνει.
Ξέρει να επιβιώνει.
Τελικά, τα δάκρυα σταμάτησαν.
Η ατυχία μου ήταν σχετικά μικρή: ήμουν ζωντανός...
Oι εφημεριδοπώλες πάντα προσαρμόζονται. Είναι άφθαρτοι.
Ευημερούν στις καταστροφές...
...και ήξερα ότι η ζωή δε γινόταν να μου φέρει χειρότερα νέα.
TO TΕΛOΣ ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ
Δεν ήρθε ακόμα;
Tο τεύχος σου του Νέου Συνοριοφύλακα. Φυσικά έφθασε.
Σου το κρατάω κάθε μέρα, σωστά;
Πότε βλέπεις να φθάνει το τέλος του κόσμου;
Σήμερα, είμαι βέβαιος.
Το ακρόπρωρο φαίνεται κάτω απ' τα πόδια μου, καλυμμένο από φύκια.
Κατάφερα να απομακρύνω τα φύκια από τα βαμμένα μάτια της...
...αλλά το ξανασκέφτηκα...
...καθώς δεν ήθελα να υποστεί τη ζάλη από τη βλοσυρή παλίρροια.
Με μετέφερε μέσα από θάλασσες αίματος.
Το μουσκεμένο της σκαρί με έσωσε από τον κίνδυνο να παρασυρθώ...
...μα δεν μπορώ να της δώσω παρά αυτή τη μικρή βοήθεια.
Δεν μπόρεσα να την αγαπήσω όσο με αγάπησε αυτή.
Tζον.
Tι ώρα έχεις εκείνη τη συνέντευξη απόψε;
Είναι νωρίς;
Όχι. Έχουμε αρκετό χρόνο.
Ωραία.
Θεέ μου, είναι απαίσιο! Σταμάτα!
Tζον, γίνε ξανά ένας άνθρωπος.
Λόρι. Μην ταράζεσαι.
Νόμιζα ότι θα σου άρεζε. Προσπαθώ να σ' ευχαριστήσω.
Tο ξέρω. Λυπάμαι.
Παραφέρθηκα.
Άκου, πρέπει να βρω ένα τσιγάρο.
Συγγνώμη. Δεν ξέρω τι σε ανάβει πια.
Tζον, σε παρακαλώ, δεν πειράζει.
Ξέχασέ το. Είμαι καλά, αλήθεια.
Δεν πειράζει.
Tζον, εδώ και πόση ώρα δουλεύεις εδώ πέρα;
Λόρι, προσπάθησε να καταλάβεις.
Δούλευες εδώ όση ώρα ήμασταν μαζί στο κρεβάτι;
Λόρι, η δουλειά μου είναι σε σημαντικό στάδιο. Δε χρειαζόταν...
Βούλωσ' το! Σε μισώ!
Φεύγω. Ντύνομαι και φεύγω.
Λόρι, δε γίνεται να συζητήσουμε;
Αν πιστεύεις ότι φέρομαι παράξενα, είμαι έτοιμος να το συζητήσω.
Λόρι.
Δεν μπορούσε να δεθεί μαζί μου συναισθηματικά.
Oύτε και σεξουαλικά.
Μέσα σε τρία χρόνια, με παράτησε...
...για μία 16χρονη που κυκλοφορούσε με τα εσώρουχα.
Μια μέρα θα καταλάβει.
Θα καταλάβει πώς είναι.
Μάλιστα. Λοιπόν, κυρία Σλέιτερ, πώς νιώθετε...
...τώρα που μάθατε την κατάστασή σας;
Πικράθηκα. Πικράθηκα πολύ.
Άρχισα το κάπνισμα.
Σκέφτηκα: "Γιατί όχι;"
Δε θα λείψω σε κανέναν όταν φύγω.
Το ξέρω αυτό.
Ειδικά σ' εκείνον.
Βλέπετε, αυτός δε νοιάζεται.
Δε χρειάζεται να γεράσει.
Γι' αυτό...
Με συγχωρείτε.
Γι' αυτό μιλάω σε σας.
Θέλω ο κόσμος να μάθει γι' αυτόν, για το τι μου έκανε.
Έμεινα σιωπηλή τόσα χρόνια, μα μετά το τελευταίο γεγονός...
...έπρεπε να τα πω όλα.
Με συγχωρείτε.
Μετά από όσα σήμαινε για μένα...
...μετά από τόσες φορές που είπε πως μ' αγαπάει...
Αρκεί, κ. Σλέιτερ.
Αν θέλετε, σταματάμε εδώ.
Πού βρίσκεται η θεϊκή ουσία; Νοσταλγία
Κυρία Σλέιτερ, σας ευχαριστώ...
...που βοηθήσατε τόσο πολύ τη Νόβα Εξπρές με τις έρευνές σας.
Σίγουρα μετά την έκδοση του φύλλου απόψε...
...θα αισθανθείτε πολύ καλύτερα.
Όχι.
Όχι μετά από όσα μου 'κανε.
Κάποια πράγματα, αν σπάσουν, δεν ξανακολλούν ποτέ.
Μα χαίρομαι που μετά το σημερινό σόου...
...όλοι θα ξέρουν τι έκανε.
Θεέ μου, τι ανακούφιση.
Τι ανακούφιση να μιλάς σε κάποιον.
Λόρι.
Πέρασε μέσα. Xαίρομαι που σε βλέπω.
Συγγνώμη για την ακαταστασία. Βάζω καινούρια κλειδαριά.
Φίλε, σχεδόν τελείωσα εδώ πέρα.
Θα φτιάξω καφέ.
Παράξενο, έλπιζα να σε συναντήσω...
...για να σε ευχαριστήσω για το δείπνο.
Νόμιζα ότι θα ήσουν στην κηδεία...
...μα ο Tζον είπε ότι πήγες στη μητέρα σου.
Βάζεις ζάχαρη στον καφέ σου;
Ναι. Ναι, δυο κύβους.
Λοιπόν, πώς είναι η μαμά σου;
O Χόλις Μέισον ρωτούσε γι' αυτήν τις προάλλες.
Είναι μια χαρά. Μια χαρά.
Θεέ μου, Θεέ μου, λυπάμαι πολύ.
Μην ανησυχείς.
Ό,τι κι αν σε απασχολεί, δεν ήρθε και το τέλος του κόσμου, σωστά;
Παράτησα τον Tζον.
Μάλιστα. Δηλαδή, εγώ...
Συγγνώμη. Δεν ξέρω γιατί τα λέω σ' εσένα.
Απλώς δεν ξέρω κανέναν άλλον.
Ξέρω μόνο καταραμένους υπερήρωες.
Νταν, το να ζεις μαζί του, δεν ξέρεις πώς είναι.
Βλέπει τα πράγματα...
...λες και δε θυμάται τι είναι και δε νοιάζεται γι' αυτό.
Γι' αυτόν, ο αληθινός κόσμος είναι σαν να περπατάει στην ομίχλη...
...και όλοι οι άνθρωποι είναι σαν σκιές.
Μόνο σκιές στην ομίχλη.
Απόψε, λοιπόν, έτσι;
Έφυγα, μετά από 20 χρόνια, και ξέρεις τι είμαι βέβαιη ότι κάνει;
Ποια είναι η συναισθηματική του αντίδραση;
Είτε σουλουπώνεται για τη συνέντευξή του...
...είτε μελετάει κουάρκ να προσκρούονται σε γλοιόνια.
Ίσως και τα δύο.
Πού θα πας;
Έχεις κάπου να μείνεις για απόψε;
Ναι, νομίζω ότι θα καταλήξω σε κανένα νυχτερινό κατάλυμα...
...και θα κάτσω να σκεφτώ.
Σε κανένα ξενοδοχείο, ας πούμε.
Κάπου φυσιολογικά.
Νταν, συγγνώμη.
Μπήκα σαν υστερική...
...ενώ ίσως σκόπευες να ντυθείς για έξω.
Απόψε, θα πάω στου Χόλις.
Και δε δίνει σημασία στο ντύσιμο.
Λοιπόν, πιες το αυτό όσο είναι ακόμα ζεστό.
Είναι για σένα, μικρή μου.
Ξέρεις, μερικές φορές κοιτώ τον εαυτό μου και δεν καταλαβαίνω.
Με κοιτώ και σκέφτομαι: "Πώς μπερδεύτηκαν έτσι όλα;"
Έλα. Σε καθυστερώ από την επίσκεψη στον Χόλις.
Πάρε το παλτό σου, θα σε συνοδέψω ως εκεί.
Δε θέλεις τον καφέ σου;
Όχι. Συγγνώμη. Είναι πολύ πικρός.
Πάντως, αν το προτιμάς, μπορούμε να κάτσουμε να μιλήσουμε.
O Χόλις θα καταλάβαινε, αν αργούσα.
Νταν, άκου, έχει πάει σχεδόν 6:15...
...και ξέρεις τη Νέα Υόρκη τα Σάββατα.
Συχνά τα ταξί εξαφανίζονται, χάνεις πολλή ώρα στη μετακίνηση.
Tελείωσα εδώ πέρα. Είσαι ασφαλής σαν σε σπίτι.
Tι συνέβη, λοιπόν; Σε λήστεψαν;
Όχι. Όχι, ένας φίλος.
Πέρασε ενώ δεν τον περίμενα.
Έχω κι εγώ τέτοιους φίλους, συνέχεια μεθάνε...
...βγαίνουν εκτός ελέγχου.
Άκουσα αυτό που είπες, για τα ταξί.
Γιατί δεν καλείτε την εταιρία του αδερφού μου, την Προμήθεια.
Μην πάτε με τα πόδια.
Είναι κακές αυτές οι γειτονιές.
Δεν πειράζει. Και η διάθεσή μου κακή είναι.
Ήρθε επιτέλους ο Δρ. Όστερμαν και δε με ενημερώνει κανείς.
Θαυμάσια.
Μόλις έφτασε.
Δε νιώθω καλά. Δε με πληρώνουν αρκετά γι' αυτό.
Δε με πληρώνουν αρκετά για να ασχολούμαι με εξωγήινα τέρατα.
Δεν έμεινε ώρα για μακιγιάζ. Tο ανοιχτό μπλε δεν είναι κατάλληλο.
Είμαι ο Φόρμπς, Σώμα Έρευνας του στρατού.
Να οι απαγορευμένοι τόποι.
Προφανώς, θα προκύψει θέμα για το Αφγανιστάν, δείξτε άνετος.
Και προσέξτε να μη σας στριμώξουν.
Αυτό είναι αρκετά σκούρο;
Θεέ μου.
Μα, ναι. Είναι τέλειο.
Είναι σίγουρα αρκετά σκούρο για την κάμερα.
Αν αναφερθεί η Γενεύη, η θέση μας είναι...
...παύση συνομιλιών...
...μέχρι να βγείτε από τη σοβιετική ατζέντα.
Ξεκινάμε.
Κυρίες και κύριοι, μπορούμε να αρχίσουμε.
Και, πιστέψτε με, σας έχουμε κάτι πολύ ξεχωριστό για απόψε.
Στην πρώτη του ζωντανή άμεση συνέντευξη...
...παρακαλώ, ένα θερμό χειροκρότημα για το Δρ. Μανχάταν...
...το Δρ. Tζόναθαν Όστερμαν.
Tι τρέχει, δόκτορα;
Tο "τι τρέχει" είναι σχετικό. Δεν έχει εγγενή αξία.
Σωστά. Εντάξει.
Ας αρχίσουν οι ερωτήσεις.
Εσείς, εκεί πέρα.
Αν οι κόκκινοι μπουν στο Αφγανιστάν...
...θα είστε έτοιμος για εχθροπραξίες;
Απ' όσο ξέρω...
...δε συμβαίνει κάτι στο Αφγανιστάν που απαιτεί την προσοχή μου.
Εντάξει, ωραία.
Tώρα, εσείς εκεί πέρα. Ναι, εσείς, κύριε.
Και, παρακαλώ, να είστε σύντομος.
Δρ. Όστερμαν, Νταγκ Ροθ.
Θα θυμάστε τον Γουόλι Γουίβερ.
Tο '60, οι εφημερίδες τον έλεγαν "φίλο του Δρ. Μανχάταν".
Πέθανε από καρκίνο το 1971.
Πιστεύω ότι ήταν κάτι πολύ ξαφνικό και πολύ επίπονο.
Θυμάμαι τον Γουόλι σαν έναν καλό φίλο. Ήμουν στην κηδεία του.
Αλήθεια;
Σχετικά με τον Έντγκαρ Tζακόμπι, γνωστό και ως Μολώχ;
Ήρθατε αντιμέτωποι πολλές φορές το '60, σε μάχες, συγκρούσεις...
...σε όσα κάνετε εσείς οι υπεράνθρωποι.
Ξέρατε ότι και ο Tζακόμπι έπασχε από καρκίνο;
O Μολώχ; Όχι.
Όχι, δεν το ήξερα. Θα προτιμούσα να μην...
Tι συμβαίνει, δόκτορα;
Αρχίζω να σε φέρνω σε δύσκολη θέση;
Tότε τι λες για αυτό:
Ξέρατε ότι η κ. Tζέινι Σλέιτερ, με την οποία είχατε δεσμό το '60...
...πάσχει από καρκίνο του πνεύμονα;
Oι γιατροί της δίνουν έξι μήνες ζωής.
Μήπως υπάρχει κάποια σύνδεση;
Η Tζέινι; Μα δε με ενημέρωσαν.
Υπονοείτε ότι...
Φτάνει. Tέρμα οι ερωτήσεις.
Το σόου τελείωσε.
Έχουμε αναφορές...
...κι άλλων δεκάδων πρώην συνεργατών σας με την ίδια μοίρα.
Ελάτε, πάμε να φύγουμε. O όχλος εξεγείρεται.
Η κ. Σλέιτερ έπαθε καρκίνο γιατί πλάγιαζε μαζί σας;
Όχι. Παρακαλώ, αφήστε με.
Αφήστε τον. Δεν ήρθε εδώ για να μιλήσει για προσωπικές του στιγμές.
Πώς είναι να ξέρετε ότι καταστρέψατε εκατοντάδες ζωές;
Σας παρακαλώ, φύγετε και αφήστε με ήσυχο.
Κύριοι, ίσως είναι πιο ασφαλές να αλλάξετε γραμμή πλεύσης.
Δρ. Μανχάταν, πόσο συχνά...
Σας είπα, αφήστε με ήσυχο!
Xριστέ μου! Μας ληστέψανε.
Κοίτα, τρέμω.
Μόλις μειωθεί η αδρεναλίνη, πάντα νιώθω κάπως περίεργα.
Κάπως κενή.
Γιατί δεν έρχεσαι στον Χόλις να συνέλθεις;
Πολύ ασχολήθηκα με υπερήρωες για σήμερα.
Θα βρω ένα ξενοδοχείο και θα σκεφτώ για τη σχέση μου.
Να δω αν υπάρχει κάποιος λόγος να παραμείνω σ' αυτή.
Tέλος πάντων, να προσέχεις, Νταν.
O κόσμος είναι σκληρός.
Ναι. Κι εσύ το ίδιο, Λόρι.
Αντίο.
Ντάνι. Καλά είσαι;
Άργησες. Νόμιζα ότι σου συνέβη κάποιο ατύχημα.
Όχι. Όχι, απλώς έμπλεξα σε μία λογομαχία.
Δεν είσαι ο μόνος.
Έβλεπα τον Δρ. Μανχάταν στην τηλεόραση.
Tηλεμετέφερε τους πάντες εκτός κτιρίου, τις κάμερες και όλους.
Εγώ ήμουν με τη Λόρι.
Δεν το ξέρει.
Θα το μάθει σύντομα.
Tο σόου προβλήθηκε σε ώρα αιχμής.
Σύντομα θα το μάθει όλος ο κόσμος.
ΣΥΝΔΕΣΗ ΔΡ ΜΑΝXΑTΑΝ ΜΕ ΚΑΡΚΙΝO
Tο ήξερα. Για δες εδώ.
Η φονική επίθεση του φορτηγού μας ξάφνιασε όλους.
Μας έκανε κομμάτια...
...πριν πούμε στην Ντέιβιντσταουν ότι το πλοίο πλησιάζει.
Καρκίνος. Μπορούσα να το είχα καταλάβει.
Σκέφτηκα την οικογένειά μου: ευάλωτη, αφελής...
...ποτέ δε θα φαντάζονταν πως η κατάρα θα τους χτυπούσε.
Τρελός από απελπισία, καταράστηκα το Θεό και έκλαψα...
...αναρωτώμενος αν έκλαιγε κι αυτός.
Για δες. Βρέχει.
Δάνεισέ μου το καπέλο σου.
Με τίποτα.
Μα, από την άλλη, τι να τα κάνω τα δάκρυά Του χωρίς τη βοήθειά του;
Σ' αυτόν τον κόσμο, δεν πρέπει να βασίζεσαι στη βοήθεια κανενός.
Στο τέλος όλοι είμαστε μόνοι.
Στην τρομερή σιωπή κατάλαβα το νόημα της λέξης "απομόνωση".
ΚΙΝΔ ΥΝOΣ XΩΡOΣ ΣΕ ΚΑΡΑΝTΙΝΑ
Tι κάνεις;
Έβαφα αυτήν την προειδοποιητική πινακίδα.
Κατόπιν εντολής.
Φαίνεται πως είμαι ανίκανος να συνυπάρχω με άλλους με ασφάλεια.
Καλύτερα πες στην κ. Γιουσπάτσικ και τους ανωτέρους σου πως φεύγω.
Φεύγετε;
Ναι. Στην Αριζόνα για αρχή, νομίζω.
Και μετά στον Άρη.
Xριστούλη μου.
Λοχία.
ΒΑΣΗ ΔOΚΙΜΩΝ TΖΙΛΑ ΦΛΑTΣ
ΜΠΑΡ TO ΒΕΣTΙΑΡΙO
Κάπου μεταξύ Oυρανού και Γης.
ΑΝOΙΚTO
Εκείνη τη νύχτα, έκανα κακό ύπνο στο κρύο, σε απόμακρα άστρα...
...σκεπτόμενος τον ψυχρό, απόμακρο Θεό...
...που είχε στα χέρια του τη μοίρα της Ντέιβιντσταουν.
Υπήρχε άραγε;
Υπήρξε κάποτε, μα τώρα έχει αναχωρήσει;
Η ανατολή δε με βρήκε σοφότερο, ούτε λιγότερο προβληματισμένο.
Κάτω στην ακτή, κάμποσα ξεβρασμένα πτώματα...
...είχαν διογκωθεί από τα αέρια.
Tο είδες αυτό; Έφυγε.
O Νέος Συνοριοφύλακας λέει ότι φταίνε οι Ρώσοι.
Άρχισα να θάβω τα νοτισμένα κουφάρια, ενώνοντας τα μέλη τους.
Μαζί τους έθαψα και την ελπίδα για την επιβίωση της οικογένειάς μου.
Και μετά, τι;
Δώσε μου επίσης και μια Γκαζέτ.
Απ' ό,τι βλέπω, ο κόσμος δεν καταστράφηκε χτες.
Είσαι σίγουρος;
Δεν είχα ξαναδεί τόσους νεκρούς.
Το βράδυ, η τρύπα είχε βαθύνει...
...και αποφάσισα να σύρω τα ψυχρά, σακατεμένα απομεινάρια...
...στο κρεβάτι που τους είχα κατασκευάσει.
Σέρνοντας και βρίζοντας, έλπιζα η οικογένειά μου...
...να είχε πέσει σε καλύτερα χέρια όταν ήρθε η σειρά τους.
Άρχισα πάλι να κλαίω.
Θεέ μου, ποιος θα τους προστάτευε;
Γύρισες πάλι πίσω;
Πότε λες να πληρώσεις αυτό το περίεργο βιβλίο;
Το καράβι τούς είχε σχεδόν βρει.
Έφυγε;
Tι εννοείς, έφυγε;
Δεν είδες τις εφημερίδες; O Δρ. Μανχάταν έφυγε από τη Γη.
Πρέπει να σας εξετάσουμε για καρκίνο...
...και να σας κάνουμε ερωτήσεις.
Εξέταση για καρκίνο; Tι είναι αυτό;
Ποιοι είναι αυτοί;
Άσ' το αυτό. Είναι της μητέρας μου.
Κυρία Γιουσπάτσικ, πρέπει να σας ρωτήσουμε...
...ασκήσατε ψυχολογική πίεση στο Δρ. Όστερμαν χθες βράδυ;
Tι; Με κατηγορείτε για κάτι;
Ποιοι νομίζετε ότι είστε;
Όταν επιστρέψει ο Tζον, την έχετε βάψει.
Κοιτάξτε, κυρία μου, αν οι ψυχολόγοι μας έχουν δίκιο...
...ο Tζον πιθανότατα δε θα επιστρέψει ποτέ.
O κόκορας έφυγε από το κοτέτσι.
Η καρδιά της στρατηγικής υπεροχής των ΗΠΑ...
...μάλλον έφυγε για τον Άρη.
Ωστόσο, έχεις δίκιο.
Tην έχω βάψει, κι εσύ την έχεις βάψει...
...και όλοι την έχουμε βάψει άσχημα.
Καλημέρα, Ντάνιελ.
Σου έφερα κυριακάτικη εφημερίδα.
O Κωμικός δολοφονήθηκε, ο Δρ. Μανχάταν εξορίστηκε.
Είμαστε δύο λιγότεροι. Κι όλα μέσα σε μια βδομάδα.
Ποιος ακολουθεί; O Βάιντ;
Η Γιουσπάτσικ; Εγώ;
Εσύ;
Επίσης, πάρε πιο γερή κλειδαριά. Η καινούρια έσπασε μ' ένα σπρώξιμο.
Η καινούρια μου κλειδαριά;
Κακή επιλογή. Πάρε πιο ακριβή.
Θα έπρεπε να σε απασχολεί η ασφάλεια.
Σήμερα, κανείς δεν είναι ασφαλής.
Tα λέμε. Ευχαριστώ για τον καφέ και τα δημητριακά.
O ΔΡ. ΜΑΝXΑTΑΝ ΕΓΚΑTΑΛΕΙΠΕΙ TΗ ΓΗ
Ξέρεις, οι υπερήρωες είναι ξοφλημένοι.
Σήμερα, όλοι είναι πειρατές.
Εξαντλημένος, αποκοιμήθηκα πάνω στον τάφο...
...ακούγοντας στα όνειρά μου τρομερά οικεία παιδικά ουρλιαχτά.
Είδα το μαύρο καράβι να εφορμά εναντίον όλων όσων αγάπησα...
...αλλά ήμουν ανήμπορος να το σταματήσω.
Η συνέχεια τον επόμενο μήνα.
Φίλε! Αυτές οι ιστορίες δεν έχουν τελειωμό.
Ευχαριστώ, Tσακ.
Έφυγε ενώ το καράβι πήγαινε να τους σκοτώσει όλους.
Σκατά. Πάω σπίτι.
Xριστέ μου.
Παλιοπειρατές. Σου τη χαρίζω.
Tι;
Όχι. Όχι, πάρ' την.
Πάρε και το καπέλο μου.
Πήγαινε σπίτι στη μαμά σου. Να είσαι καλός μαζί της.
Εννοώ, όλοι πρέπει να προσέχουμε ο ένας τον άλλον, σωστά;
Εννοώ, αυτή είναι η φιλοσοφία μου.
Ευχαριστώ.
Να προσέχεις, φίλε.
Η ΡΩΣΙΑ ΣTO ΑΦΓΑΝΙΣTΑΝ
Ναι. Ναι, κι εσύ το ίδιο.
Εννοώ, η ζωή είναι πολύ μικρή...
...σε τελική ανάλυση.
Κ. Πρόεδρε. Η τελευταία ανάλυση είναι έτοιμη.
Αν οι Σοβιετικοί συνεχίσουν με το Πακιστάν...
...τότε κατά 60% θα προσπαθήσουν να πάρουν και τη Δυτική Ευρώπη.
Αν ήθελε να ζήσει σ' έναν κόκκινο πλανήτη, ας καθόταν σπίτι του.
Λοιπόν, στρατηγέ; Tι πιστεύετε;
Μπορούμε να χτυπήσουμε εντός 7 ημερών.
Προτείνω να μην το αναβάλουμε.
Έχουμε 54% πιθανότητα να τους διαλύσουμε...
...πριν σηκώσουν τα μισά τους αεροπλάνα.
Μιλάω για ολική καταστροφή.
Oι δικές μας απώλειες θα είναι αποδεκτές;
Όπου να 'ναι θα είμαστε σε θέση να σας δώσουμε μία σύνοψη.
Oρίστε.
Η Βρετανία έπεσε. Η Γερμανία έπεσε.
Έχω δει και χειρότερα σενάρια.
Μήπως εκεί στοχεύουν την Ανατολική Ακτή;
Σ' αυτό το σημείο της προσομοίωσης πού πρέπει να βρισκόμαστε;
Κάπου αλλού, Χένρι.
Πάει η Βοστόνη, η Νέα Υόρκη, η Βαλτιμόρη, η Oυάσινγκτον.
Είναι σοκαριστικό.
Συμφωνώ.
Μου δείχνετε την πορεία του ραδιενεργού νέφους;
Αμέσως.
Πάντα έλπιζα...
...ότι τη μεγάλη απόφαση θα την έπαιρνε άλλος.
Πρέπει να το σκεφτώ καλά.
Είναι σαν τις παλιές ναυμαχίες.
Tο παν εξαρτάται από μια αλλαγή του ανέμου.
O άνεμος είναι δύναμη της φύσης. Είναι τελείως αμερόληπτος.
Τελείως ουδέτερος.
Ας αφήσουμε μια βδομάδα, κύριοι, πριν ρίξουμε το βαρύ πυροβολικό.
Μετά απ' αυτό, η ανθρωπότητα θα είναι στα χέρια ενός ανώτερού μου.
Ας ελπίσουμε να πάρει το μέρος μας.
O κρίνων πάσαν την γην, ου ποιήσεις κρίσης;
ΓΕΝΕΣΙΣ, κεφάλαιο 18, εδάφιο 25
ΚΕΦΑΛΑΙO ΙV
Κρατώ τη φωτογραφία στο χέρι μου.
Είναι η φωτογραφία ενός άντρα και μίας γυναίκας.
Βρίσκονται σε ένα λούνα παρκ το 1959.
Σε 12 δευτερόλεπτα, ρίχνω τη φωτογραφία στην άμμο και φεύγω.
Βρίσκεται ήδη εκεί, σε 12 δευτερόλεπτα στο μέλλον.
Τώρα σε δέκα.
Κρατώ τη φωτογραφία στο χέρι μου.
Τη βρήκα σε ένα ερειπωμένο μπαρ στο Τζίλα Φλατς, πριν 27 ώρες.
Είναι ακόμα εκεί, 27 ώρες στο παρελθόν, στην κορνίζα στο μπαρ.
Είμαι ακόμα εκεί και την κοιτάζω.
Κρατώ τη φωτογραφία στο χέρι μου.
Η γυναίκα κρατάει ένα κομμάτι ποπ κορν με τα δάχτυλα.
Η ρόδα σταματά.
Εφτά δευτερόλεπτα.
Είναι Οκτώβριος του 1985. Είμαι στον Άρη.
Είναι Ιούλιος του 1959. Είμαι στο λούνα παρκ στο Νιου Τζέρσεϊ.
Τέσσερα δευτερόλεπτα. Τρία.
Κουράστηκα να κοιτάζω τη φωτογραφία τώρα.
Ανοίγω τα δάχτυλά μου. Πέφτει κάτω στην άμμο.
Πάω να κοιτάξω τ' αστέρια.
Είναι τόσο μακριά και το φως τους αργεί τόσο να φτάσει σε μας...
Από τ' αστέρια δε βλέπουμε παρά τις παλιές τους φωτογραφίες.
Απέχω 227 εκατομμύρια χιλιόμετρα από τον ήλιο.
Το φως του είναι ηλικίας 10 λεπτών.
Σε 2 ώρες θα φτάσει στον Πλούτωνα.
Σε δύο ώρες στο μέλλον, παρατηρώ μετεωρίτες από ένα μπαλκόνι...
...και αναπολώ τον πατέρα.
Σε 12 δευτερόλεπτα στο παρελθόν, ανοίγω τα δάχτυλά μου.
Η φωτογραφία πέφτει.
Παρατηρώ τα αστέρια.
Ο κομήτης του Χάλεϊ διασχίζει το ηλιακό σύστημα σε τροχιά 76 ετών.
Ο πατέρας μου θαύμαζε τον ουρανό για την ακρίβειά του.
Διόρθωνε ρολόγια.
Είναι 1945.
Είμαι σε μια κουζίνα στο Μπρούκλιν και βλέπω γρανάζια...
...σε μαύρο βελούδο.
Είμαι 16 ετών.
Είναι 1985. Είμαι στον Άρη. Είμαι πενήντα έξι ετών.
Η φωτογραφία είναι κάτω, πέφτει από το χέρι μου, την κρατάω.
Παρατηρώ τα αστέρια, θαυμάζω τις περίπλοκες τροχιές τους...
...στο χώρο, στο χρόνο.
Προσπαθώ να δώσω όνομα στη δύναμη που τα έθεσε σε κίνηση.
Είναι 7 Αυγούστου του 1945.
Έχει υγρασία στο Μπρούκλιν και η έξοδος κινδύνου είν' ανοιχτή.
Tζον. Πού είσαι;
Εδώ μέσα. Εξασκούμαι στο παλιό σου ρολόι τσέπης.
Άσε τώρα τα ρολόγια. Έμαθες τα νέα;
Ποια νέα;
Έριξαν την ατομική βόμβα στην Ιαπωνία. Xάθηκε ολόκληρη πόλη.
Αυτό αλλάζει τα πάντα. Θα πέσουν κι άλλες βόμβες.
Είναι το μέλλον.
Πατέρα. Tι κάνεις;
Κάνω το καλύτερο για σένα.
O κόσμος θα χρειαστεί την ατομική επιστήμη.
Όχι τα ρολόγια τσέπης.
Δώσ' το πίσω.
O Αϊνστάιν είπε ότι ο χρόνος δεν είναι ίδιος παντού.
Μπορείς να το φανταστείς;
Αν δεν υπάρχει χρόνος, ποιος ο σκοπός των ωρολογοποιών, ε;
Περίμενε, μη...
O γιος μου πρέπει να έχει μέλλον.
Πατέρα, μη.
40 χρόνια πριν, βρέχει γρανάζια στο Μπρούκλιν.
Σε εκατόν δεκαπέντε λεπτά στο μέλλον...
...μετεωρίτες διασχίζουν την αραιή ατμόσφαιρα του Άρη...
Είναι 1948, και φθάνω στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον.
Είναι 1958, και φεύγω διδάκτωρ στην ατομική φυσική.
Τα γρανάζια πέφτουν...
Είναι 12 Μαΐου 1959: Η πρώτη μου μέρα στο Τζίλα Φλατς.
Γνωρίζω το Δρ. Γκλας, που λέει στον Γουίβερ να με κατατοπίσει.
Είμαι 30 ετών...
Είσαι ο νέος από το Πρίνστον, για τον οποίο ακούσαμε τόσα;
Κι ο Αϊνστάιν εκεί δεν έμενε;
Όχι όταν έμενα εγώ. Πήγα, όμως, σε μία διάλεξή του.
Θα ήταν συναρπαστικό. Άκουσα ότι μάλωνε με τη γυναίκα του.
Tρελό, ε; Ακόμα και μια ιδιοφυΐα δεν καταλαβαίνει τις γυναίκες.
Μάλλον θα είναι ένας άνθρωπος σαν όλους τους άλλους.
Εδώ γίνονται τα πειράματα εσωτερικού πεδίου.
Ας πούμε, τι γίνεται αν υπάρχει και άλλο πεδίο έλξης σαν τη βαρύτητα;
Κι αυτό εδώ;
Είναι ο θάλαμος δοκιμών.
Από εδώ, όταν αποσπούν αντικείμενα...
...από τα πεδία τους, δε φεύγει ακτινοβολία.
Έλα να σου δείξω πού γίνεται όλη η σημαντική μελέτη εδώ μέσα.
Tο λέμε το βεστιάριο.
Ο Γουόλι με πήρε από τον ήλιο και με έφερε σε ένα γεμάτο μπαρ.
Ξαφνικά, ένιωσα πως έχω ξαναβρεθεί εδώ...
Tζέινι Σλέιτερ, από εδώ ο Tζον Όστερμαν. Ήρθε από το Πρίνστον.
Α, ο νέος. Αντικαθιστάς τον Xανκ Μέντοους, σωστά;
Αλήθεια;
Ναι. O Xανκ πέθανε το φθινόπωρο, από κάποιο καρκίνο.
Υπάρχει φωτογραφία του στο μπαρ. Αυτός με τα γυαλιά.
Να σου φέρω ένα ποτό;
Μου φέρνει μια μπίρα. Πρώτη φορά μια γυναίκα μου το κάνει αυτό.
Καθώς μου δίνει το κρύο, ιδρωμένο ποτήρι, τα χέρια μας αγγίζονται.
Είναι 1963, κάνουμε έρωτα μετά από έναν καβγά.
Είναι 1966, μαζεύει τα πράγματά της: δακρυσμένη, θυμωμένη.
Είναι Ιούλιος του 1959. Επιστρέφω στο Νιου Τζέρσεϊ για διακοπές.
Συνταξιδεύω με την Τζέινι. Η μητέρα της ζει στο Τζέρσεϊ.
Τηλεφωνεί στο σπίτι από το σταθμό, μα δεν απαντάει κανείς.
Πηγαίνουμε στο λούνα παρκ, μέχρι να επιστρέψει η μητέρα της.
Ένα ερωτευμένο ζευγάρι. Σταθείτε.
Μα δεν είμαστε...
Δίπλα στη σκοποβολή, κόβεται το λουρί του ρολογιού της Τζέινι.
Σκύβω να το σηκώσω, μα κάποιος το πατάει.
Της λέω ότι θα το διορθώσω.
Η μητέρα της πάλι δεν απαντάει. Θα την έπαιρνε απ' το ξενοδοχείο μου.
Ξέραμε κι οι δυο τι θα συνέβαινε.
Τα γεγονότα αλληλοσυνδέονται με ήπια ακρίβεια...
1959. Ένας παλμός φτερουγίζει στην κοιλιά της κάτω απ' το μάγουλό μου.
Είναι 1966. Η βαλίτσα δεν κλείνει και εκείνη κλαίει.
Είναι 1985. Σε εκατό λεπτά αρχίζει η βροχή των μετεωριτών.
Είναι Αύγουστος του 1959. Γυρίσαμε από το Τζέρσεϊ πριν ένα μήνα.
Στο μέλλον μου, το ατύχημα με περιμένει.
Tζον; Tο διόρθωσες το ρολόι μου;
Ναι.
Tο άφησα στην ποδιά της δουλειάς, στο θάλαμο Ι.F.
Το ατύχημα κοντεύει να γίνει.
Η πόρτα κλείνει με πάταγο πίσω της.
Έχω κάτι στην τσέπη μου. Το βγάζω να το κοιτάξω.
Σαν καινούριο.
Η ατμόσφαιρα θερμαίνεται πολύ, πολύ γρήγορα.
Θέλω πολύ μία ωραία γυναίκα να μου προσφέρει παγωμένη μπίρα...
Όλα τα άτομα στο θάλαμο δοκιμών ξαφνικά ωρύονται.
Το φως...
Το φως με διαλύει σε κομμάτια.
Είναι Σεπτέμβριος. Γίνεται συμβολικός ενταφιασμός.
Δεν έχει τίποτα να ταφεί.
Είναι Οκτώβριος.
Η Τζέινι τοποθετεί τη φωτογραφία μας πίσω από τζάμι στο βεστιάριο.
Είναι η μόνη φωτογραφία μου που υπάρχει.
Είναι Νοέμβριος...
Έμαθες για τον κομμουνιστή που διοικεί την Κούβα;
Εκείνον τον Κάστρο;
Και νόμιζα ότι τα είχα δει όλα.
Τώρα είναι 10 Νοεμβρίου.
Ένα κυκλοφορικό σύστημα κυκλοφορεί στην κουζίνα...
14 Νοεμβρίου:
Γίνεται απλώς επανασύνδεση των εξαρτημάτων στη σωστή σειρά...
Είναι 22 Νοεμβρίου...
Κάτι μας στοιχειώνει...
Θεέ μου. Κοιτάξτε εκεί...
Tζον;
Οκτώβριος του 1985.
Με θερμαίνει το 2 εκατομμυρίων ετών φως της Ανδρομέδας.
Βλέπω το σουπερνόβα που ανακάλυψε ο Χάρτγουιγκ το 1885.
Κάνει νεύμα στους τριλοβίτες, που έχουν χαθεί προ πολλού.
Τα σουπερνόβα είναι το μόνο μέρος όπου φτιάχνεται ο χρυσός.
Όλο το χρυσάφι προέρχεται από τα σουπερνόβα.
Είναι Χριστούγεννα του 1959...
Σου αρέσει;
Μου αρέσει πάρα πολύ.
Η ατομική δομή του είναι ένα τέλειο πλέγμα, σαν σκακιέρα. Είναι...
Tζέινι. Tι έχεις; Κρυώνεις; Μπορώ να ανεβάσω τη θερμοκρασία...
Όχι... Δεν κρυώνω.
Φοβάμαι.
Εμένα;
Όχι. Ναι.
Θεέ μου, άκου, απλώς...
Απλώς φοβάμαι, γιατί τα πάντα μου φαίνονται παράξενα.
Σαν να έχουν αλλάξει τα πάντα. Όχι μόνο εσύ, τα πάντα!
Δηλαδή, δεν ξέρω τι είσαι. Κανείς δεν ξέρει.
Λένε ότι μπορείς να κάνεις τα πάντα. Λένε ότι είσαι κάτι σαν Θεός.
Δε νομίζω ότι υπάρχει Θεός, Tζέινι. Κι αν υπάρχει, δεν είμαι εγώ.
Είμαι ακόμα ο ίδιος άνθρωπος. Tίποτα δεν έχει αλλάξει.
Ακόμα σε θέλω...
Θα σε θέλω για πάντα.
Λέω ψέματα και την ακούω να μου φωνάζει το '63, ν' αναστενάζει το '66.
Ανοίγω τα δάχτυλά μου. Η φωτογραφία πέφτει...
Είναι Φεβρουάριος του 1960 και τα πάντα είναι παγωμένα.
Αρχίζω να αποδέχομαι ότι δε θα νιώσω ξανά το κρύο ή τη ζέστη.
Tέλεια.
Όταν δημοσιευτούν οι φωτογραφίες, όλα τα έντυπα του κόσμου...
...θα τις ζητούν.
Πώς σου φαίνεται το κοστούμι; Φοβερό, ε;
Δε μ' αρέσει... ιδίως το κράνος. Tι σημαίνει αυτό το σύμβολο;
Συμβολίζει, ας πούμε, τα άτομα, την ατομική ενέργεια, κάτι τέτοιο...
Δεν έχει νόημα.
Θα προτιμούσα ένα άτομο υδρογόνου.
Καλύτερα να μην το φορέσω αυτό.
Oι διαφημιστές λένε να έχεις ένα σύμβολο.
Αν είναι να έχω ένα σύμβολο, θα πρέπει να το σέβομαι.
Oρίστε.
Ναι! Ναι, πολύ καλό. O κόσμος θα το θυμάται.
Όταν το βλέπουν, θα σκέφτονται τον Δρ. Μανχάταν.
Tον Δόκτορα τι;
Με μετατρέπουν σε κάτι εντυπωσιακό και φονικό...
Δεν είναι πια στο χέρι μου...
Επαναλαμβάνουμε: υπάρχει υπεράνθρωπος και είναι Αμερικανός.
Σύμφωνα με πηγές του Πενταγώνου, αυτό το άτομο...
...ελέγχει την ατομική δομή.
Μέχρι τώρα δε λάβαμε απάντηση από το Κρεμλίνο...
Ο υπεράνθρωπος... με το κωδικό όνομα Δρ. Μανχάταν...
...δε μίλησε στον Τύπο.
Ρωτήσαμε, όμως, τα πρώην μέλη της επιτροπής επαγρύπνησης...
...τους μασκοφόρους ήρωες του 1940, πώς αισθάνθηκαν.
ΚΑΠTΕΝ ΜΕTΡOΠOΛΙΣ
Λοιπόν, χαρήκαμε, προφανώς.
Χαρήκαμε πολύ, πάρα πολύ.
ΜΕTΑΞΩTO ΦΑΣΜΑ
Λένε ότι περνάει μέσα από τοίχους.
Θα το πιστέψω, μόνο αν το δω.
Tους τρέλανες όλους!
Επέστρεψες.
Σοβαρά;
Μερικές φορές νιώθω ότι δεν έφυγα καθόλου.
Τώρα είμαι εκεί, το 1960, λέγοντας αυτά τα λόγια...
...παρακολουθώντας τηλεόραση...
Είναι Ιούνιος, σε μία εκ δήλωση όπου παρευρίσκονται κάποιοι με στολές...
...φιλικοί μεσήλικες που τους αρέσει να μεταμφιέζονται.
Δεν έχω τίποτα κοινό μαζί τους.
Μόνο ο νεότερος, ο Οζιμάντιας, έχει κάποιο ενδιαφέρον...
Είναι Νοέμβριος.
Οι εφημερίδες με λένε πολεμιστή τού εγκλήματος. Οφείλω να πολεμήσω.
Στο υπόγειο του Μολώχ, οι αναστεναγμοί γίνονται ουρλιαχτά.
Χάνεται η ηθική των πράξεών μου.
Σεπτέμβριος του 1961.
Ο Τζον Κένεντι μου κάνει χειραψία, ρωτάει πώς είναι να 'σαι υπερήρωας.
Του λέω ότι θα πρέπει να το ξέρει και μου κάνει νεύμα γελώντας...
Δύο χρόνια μετά, στο Ντάλας, το κεφάλι του τινάζεται μπρος και πίσω.
Δύο πυροβολισμοί...
Το Μάιο του 1962, ένας μασκοφόρος αποσύρεται και ανοίγει συνεργείο.
Κανονικά λέγεται Χόλις Μέισον.
Συζητάμε μετά από ένα επίσημο γεύμα προς τιμή του.
Το Ντάλας απέχει ακόμα 18 μήνες.
Καταλαβαίνεις; Σχεδόν λυπάμαι που αφήνω αυτή τη γελοία δουλειά.
Tότε γιατί αποφάσισες να αποσυρθείς; Λόγω ηλικίας;
Εν μέρει. Εν μέρει, ίσως επειδή υπάρχεις εσύ...
Με κάποιον σαν εσένα, όλη η κατάσταση αλλάζει.
Κάνεις τα πάντα. Εγώ κάνω μόνο καλό αριστερό κροσέ.
Καλύτερα που αποσύρομαι, γράφω την αυτοβιογραφία μου...
...επισκευάζω αυτοκίνητα φίλων... τα αυτοκίνητα με χαροποιούν...
...και θα πάρει χρόνο μέχρι να αλλάξεις τους κοινούς κινητήρες.
Tα νέα ηλεκτρικά αυτοκίνητα θα είναι πιο απλά.
Ηλεκτρικά;
Ακριβώς.
Θα είχαν κυκλοφορήσει ήδη, μα δεν υπήρχε αρκετό λίθιο...
...για μπαταρίες πολυακετυλενίου.
Φυσικά, μπορώ εύκολα να το συνθέσω.
Πάντως, ήταν ενδιαφέρον που σε συνάντησα ξανά.
Ελπίζω να χαρείς τη σύνταξη.
Ναι.
Ναι, κι εγώ το ελπίζω.
18 μήνες μετά, μία ηλεκτρική λιμουζίνα πάει στην Ντίλι Πλάζα...
Δηλαδή, μου λες ότι ήξερες πως θα τον πυροβολούσαν;
Tζον, αν σοβαρολογείς, γιατί δεν έκανες κάτι;
Δεν μπορώ να εμποδίσω το μέλλον. Για μένα, ήδη συμβαίνει.
Tζον, τι λες; Γνωρίζεις το μέλλον;
Tα πάντα; Και για μας;
Tο 1959, σε άκουγα να φωνάζεις, εδώ, τώρα, το 1963.
Σύντομα θα κάνουμε έρωτα...
Tόσο απλά; Λες και είμαι μαριονέτα;
Δε θα βγει η πρόβλεψή σας, κύριε!
Θα το κάνουμε αφού φέρει ο Γουόλι τα σκουλαρίκια που σου αγόρασα.
Βούλωσ' το! Με τρελαίνεις, Tζον!
Tζον.
Φοβάμαι.
Με κρατάς, σε παρακαλώ;
Είναι 1963.
Σε μία ώρα ο ιδρώτας της κρυώνει και στεγνώνει στην κάμαρα.
Είναι 1964.
Ειδοποιώ το Πεντάγωνο ότι θα πάψω να φοράω...
...όλη τη στολή μου.
Είναι 1966. Είμαι σε μία αίθουσα με μεταμφιεσμένους.
Μία πολύ νέα κοπέλα κάθεται δεξιά μου. Με κοιτάει και χαμογελάει...
Το 1985, έχω μέσα στα χέρια μου το πρόσωπό της.
Tι συμβαίνει;
Κοιτούσες εκείνη την κοπέλα, αυτό συμβαίνει! Πρόσεχε τώρα.
Είναι όμορφη.
Ένα μεγάλο φιλί, και μετά ένα μικρότερο, σαν υπογραφή.
Το 1966, οι μάσκες ακόμα καβγαδίζουν...
Σύντομα η σύσκεψη διακόπτεται. Η φωνή της Τζέινι είναι ψυχρή...
Έξω, η Τζέινι με κατηγορεί ότι κυνηγούσα τη μικρούλα.
Ξεσπά σε δάκρυα οργής και με ρωτά αν φταίει το γεγονός ότι μεγαλώνει.
Πράγματι. Εκείνη μεγαλώνει εμφανώς μέρα με τη μέρα...
...ενώ εγώ μένω ίδιος.
Καλοσύνη σας που ήρθατε στην περιπολία μου.
Η μαμά μού έμαθε όλα όσα ήξερε, μα είμαι ακόμα πολύ καινούρια.
Γουρούνι!
Δεν ξέρω πώς να σας απευθύνομαι. Εγώ λέγομαι Λόρι.
Έχετε άλλο όνομα εκτός από το Δρ. Μανχάταν;
Ναι. Λέγομαι Tζον.
Να της το πεις!
Να της πεις πώς θα είναι όταν το πρόσωπό της ζαρώσει...
...και τα στήθη της πέσουν, ενώ εσύ θα 'σαι ακόμα 30!
Είναι 1959. Η Τζέινι μου δίνει την μπίρα.
Είναι 1966, μαζεύει τα πράγματά της: δακρυσμένη, θυμωμένη.
Η φωτογραφία κείτεται στην άμμο μπροστά στα πόδια μου.
Το 1969, μαθαίνω την είδηση του θανάτου του πατέρα μου.
Το 1959, ανοίγει ένα τηλεγράφημα από το στρατό...
...που τον ενημερώνει ότι χάθηκε ο γιος του.
Δε διόρθωσα ποτέ το λάθος τους.
Το Τζίλα Φλατς κλείνει το 1970.
Στα εικοστά γενέθλια της Λόρι μετακομίζουμε στην Ουάσινγκτον.
Αποκάλυψα στο κοινό το αληθινό μου όνομα.
Μετά το θάνατο του πατέρα, δεν υπάρχει λόγος να το κρύβω.
Το Γενάρη του '71, ο Νίξον μου ζητά να επέμβω στο Βιετνάμ...
...ενώ 10 χρόνια πριν, ο Κένεντι αποφεύγει να αναφέρει την Κούβα.
Αργότερα, το Νοέμβριο, μου λένε ότι ο Γουόλι Γουίβερ...
...πέθανε από καρκίνο σε ηλικία 34 ετών.
Είναι Μάρτιος.
Είμαι στη Σαϊγκόν, γνωρίζω τον Έντουαρντ Μπλέικ, τον Κωμικό.
Τώρα δουλεύει κυρίως για την κυβέρνηση. Όπως εγώ.
Ο Μπλέικ είναι ενδιαφέρων τύπος.
Δεν έχω γνωρίσει άλλον τόσο σκόπιμα ανήθικο.
Ταιριάζει με το κλίμα εδώ: τρέλα, άσκοπη αιματοχυσία...
Ενώ αρχίζω να κατανοώ το Βιετνάμ και τι σημαίνει για τον άνθρωπο...
...συνειδητοποιώ ότι λίγοι θα ήθελαν να κατανοήσουν.
Ο Μπλέικ διαφέρει.
Κατανοεί απόλυτα...
...και δε νοιάζεται.
Είναι Μάιος. Είμαι εδώ δύο μήνες.
Οι Βιετκόνγκ αναμένεται να παραδοθούν μέσα στη βδομάδα.
Συχνά, ζητούν να παραδοθούν σ' εμένα προσωπικά...
...ο φόβος τους για μένα εξισορροπείται από ένα δέος.
Μου θυμίζει τις αναφορές για το πώς οι Γιαπωνέζοι...
...έβλεπαν τη βόμβα, μετά τη Χιροσίμα.
Είναι Ιούνιος.
Οκτώβριος του 1985.
Αποφασισμένος να δημιουργήσω κάτι, αφήνω τα αστέρια...
...που μπορεί να έχουν καεί αιώνες πριν.
Δε θέλω να κοιτάζω πια νεκρά πράγματα.
Είναι 1975.
Τα φύλλα γεμάτα με την πρόταση για συνταγματική τροποποίηση...
...που επιτρέπει στον πρόεδρο 3η θητεία.
Μέσα σ' όλα αυτά, η αποκάλυψη και απόσυρση των Οζιμάντιας...
...περνά στα ψιλά.
Λέγεται Άντριαν Βάιντ, αυτοδημιούργητος εκατομμυριούχος.
Αφού αποσύρθηκε, προσκαλεί τη Λόρι κι εμένα...
...στο καταφύγιό του στην Ανταρκτική.
Tι είναι; Είναι πανέμορφο!
Είναι η Βουβάστη. Γενετικά τροποποιημένη Λύγκας.
Δεν το είχα προσέξει ότι η ευγονική προόδευσε τόσο...
Έκανε άλματα τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια.
Όπως και η κβαντική φυσική και οι μεταφορές.
...και το οφείλουμε σ' εσένα.
Xάρη σ' εσένα, οι επιστήμονες περιορίζονται μόνο απ' τη φαντασία.
Και από τη συνείδησή τους, σωστά;
Ας το ελπίσουμε.
Τα μάτια του δείχνουν λύπη και κατανόηση.
Είναι 1985.
Επιλέγω ένα σημείο για ν' αρχίσω να δημιουργώ. Κάθομαι.
Η ροζ άμμος μένει χωμένη μες στην μπλε παλάμη μου.
Αυτός ο έρημος πλανήτης: είναι τόσο θαυμάσια, τόσο απόλυτα σιωπηλός.
Το 1977, μία πόλη διαμαρτύρεται.
Με τον ισχυρισμό ότι οι μασκοφόροι παρεμποδίζουν το έργο της...
...η αστυνομία απεργεί.
Όλοι φοβούνται, μυρίζει αναρχία.
Κοιτάξτε εκείνο το τέρας! Είναι ενάντια στο Θεό!
Πρέπει κάτι να κάνω...
Προσοχή. Θα επιστρέψετε στα σπίτια σας.
Σοβαρά; Κι αν δεν το κάνουμε, μπλε φρούτο;
Δεν καταλάβατε.
Δεν ήταν έκκληση.
Xριστέ μου!
3 Αυγούστου του 1977: Το έκτακτο νομοσχέδιο που πρότεινε ο Κιν...
...έχει ψηφιστεί.
Οι μασκοφόροι επαγρύπνησης είναι παράνομοι.
Για όσο θα δουλεύω υπό την εποπτεία της κυβέρνησης ΗΠΑ...
...εξαιρούμαι από το νόμο.
Δεν θα με κηρύξουν παράνομο όταν η άμυνα...
...εξαρτάται από μένα.
Ο Μπλέικ επίσης εξαιρείται.
Αργότερα, αφού χειρίστηκε το θέμα με τον Ιρανό όμηρο...
...και οι δριμύτεροι επικριτές σιωπούν.
Όμως, η Λόρι τον μισεί ακόμα.
Και η ίδια αναγκάστηκε να αποσυρθεί...
...μα, αφού ποτέ δε χάρηκε τη ζωή, δεν την πειράζει.
Η μητέρα της δυσαρεστήθηκε πιο πολύ.
Η νέα Κουκουβάγια δηλώνει ότι θα αποσυρθεί...
...αν και δε θα αποκαλύψει την ταυτότητά του.
Ο άλλος ενεργός μασκοφόρος είναι ο Ρόρσακ, αληθινό όνομα άγνωστο.
Εκ φράζει πώς νιώθει για την παραίτηση σε σημείωμα...
...που αφήνει έξω απ' την αστυνομία μαζί με ένα νεκρό βιαστή.
Τώρα είναι 1981.
Η Λόρι κι εγώ μετακομίζουμε σε νέο διαμέρισμα...
...στο Κέντρο Ερευνών του Στρατού στη Νέα Υόρκη.
Η Λόρι νιώθει ότι δεν έχουμε ιδιωτική ζωή.
Θα της άρεσε εδώ.
Μέσα απ' τα μπλε μου δάχτυλα, πέφτουν ροζ κόκκοι τυχαία...
...μία ανοργάνωτη ροή σιλικόνης που μοιάζει να εγκυμονεί...
...τη δυνατότητα κάθε πιθανού σχήματος...
...μα αυτό είναι μια πλάνη.
Τα πράγματα έχουν το σχήμα τους και μες στο χρόνο και στο χώρο.
Μερικά κομμάτια μάρμαρου κρύβουν αγάλματα, θαμμένα στο μέλλον.
Στη Νέα Υόρκη, βγαίνουμε για περίπατο.
Οι δρόμοι μυρίζουν περισσότερο όζον παρά βενζίνη.
Γκρίζες επίπεδες κηλίδες κυλούν στα καλοκαιρινά πεζοδρόμια...
...οι σκιές των αερόπλοιων που πετούν.
Το 1959, ένα παιδί κλαίει για τα χαμένα του μπαλόνια.
Σε λίγο, θα κοπεί το λουρί του ρολογιού της Τζέινι.
Κάπου, ο παχύς άντρας κινείται βαριά προς τη σκοποβολή...
...πατάει βαριά, δε γνωρίζει.
Είναι Αύγουστος του 1985.
Περπατώ με τη Λόρι στο Μεγάλο Κεντρικό Σταθμό.
Σταματάμε να αγοράσουμε ένα περιοδικό TΙΜΕ...
...με θέμα τη Χιροσίμα.
Στο εξώφυλλο υπάρχει ένα χαλασμένο ρολόι.
Σταμάτησε τη στιγμή της έκρηξης, το τζάμι έσπασε...
Οι δείκτες πάγωσαν.
Είναι Σάββατο, 12 Οκτωβρίου του 1985...
...και μαθαίνουμε για τη δολοφονία του Έντουαρντ Μπλέικ.
Η Λόρι δείχνει ταραγμένη για το υπόλοιπο Σαββατοκύριακο.
Τετάρτη, 16 του μήνα.
Η Λόρι πάει στη μαμά της, εγώ στην κηδεία του Μπλέικ.
Ένας άντρας με μαύρο παλτό αφήνει τριαντάφυλλα και φεύγει. Τον ξέρω;
Σάββατο 19 του μήνα. Κρατώ στα χέρια μου το πρόσωπο της Λόρι.
Το 1959, λέω στην Τζέινι ότι θα τη θέλω για πάντα.
Αργότερα τώρα. Η Λόρι με παρατάει.
Σε μία στέγη στο παρελθόν, τραβώ κοντά μου το 16χρονο σώμα της...
...μυρίζω το άρωμά της, δε θέλω να τη χάσω ποτέ...
...μα θα γίνει.
Αργότερα πάλι, στο κατάμεστο τηλεοπτικό στούντιο...
...κατηγορούμαι ότι σκότωσα τα κοντινά μου πρόσωπα.
Βαρέθηκα αυτόν τον κόσμο, αυτούς τους ανθρώπους.
Βαρέθηκα να με εμπλέκουν στο κουβάρι της ζωής τους.
Στην Αριζόνα, πάω στο ερειπωμένο μπαρ με μία αίσθηση deja νu...
...παίρνω τη φωτογραφία από τη σπασμένη κορνίζα...
...και φεύγω.
Πάω στον Άρη.
Σε έναν τόπο χωρίς ρολόγια, χωρίς εποχές...
...όπου δεν υπάρχουν κλεψύδρες για να παγιδεύουν τη ροζ άμμο.
Μες στην άμμο, κρύβεται το σχήμα του δημιουργήματός μου...
...θαμμένο στο μέλλον της άμμου.
Είμαι έτοιμος να ξεκινήσω.
Ένας κόσμος αναπτύσσεται γύρω μου.
Εγώ του δίνω σχήμα ή είναι προκαθορισμένο το περίγραμμά του;
Το 1945, πέφτουν βόμβες στην Ιαπωνία, γρανάζια στο Μπρούκλιν...
...σπόροι του μέλλοντος, που φυτεύτηκαν αδέξια...
Χωρίς εμένα, τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά.
Αν ο παχύς άντρας δεν έσπαγε το ρολόι, αν δεν το άφηνα στο θάλαμο.
Φταίω εγώ, λοιπόν; Ή ο παχύς άντρας;
Ή ο πατέρας μου που επέλεξε την καριέρα μου;
Ποιος από μας ευθύνεται;
Ποιος φτιάχνει τον κόσμο;
Ίσως ο κόσμος δε φτιάχτηκε. Ίσως δε φτιάχτηκε τίποτα.
Ίσως απλώς υπάρχει, υπήρχε, θα υπάρχει...
Ένα ρολόι χωρίς ωρολογοποιό.
Στέκομαι πάνω σε ένα μπαλκόνι από ροζ άμμο που έγινε γυαλί.
Λάμπει στο ηλικίας 10 λεπτών φως του ήλιου.
Το φως των δύο προηγούμενων ωρών θα φτάνει στον Πλούτωνα.
Αν έχουν ισχυρά τηλεσκόπια εκεί, μπορούν να με δουν.
Η φωτογραφία μέσα στο χέρι μου, πέφτει...
Κείτεται στην άμμο στα πόδια μου.
Στέκομαι στην έξοδο κινδύνου το '45, θέλω να σταματήσω τον πατέρα...
...να του πάρω τα γρανάζια και τους τροχούς και να τα συνδέσω πάλι...
Μα είναι πολύ αργά, πάντα ήταν, πάντα θα είναι πολύ αργά.
Πάνω από το Γόρδιο Δεσμό, πετράδια χωρίς δημιουργό...
...οι πρώτοι μετεωρίτες αρχίζουν να πέφτουν.
Η ατομική ενέργεια τα άλλαξε όλα εκτός από τον τρόπο σκέψης μας...
Η λύση είναι στην καρδιά της ανθρωπότητας.
Αν το ήξερα, θα γινόμουν ωρολογοποιός. - Αϊνστάιν
ΚΕΦΑΛΑΙO V
OΙ ΡΩΣOΙ ΕΙΣΒΑΛΛOΥΝ ΣTO ΑΦΓΑΝΙΣTΑΝ
ΑΦΘOΝO ΡOΥΜΙ
Ποιος είναι;
Tο ξέρω ότι είναι κάποιος εδώ.
Ποιος είναι;
Μάλιστα.
Εντάξει, αν είναι έτσι...
Νομίζεις ότι φοβάμαι, ε;
Νομίζεις ότι φοβάμαι ένα πρεζόνι που τρέμει με ένα σουγιά στο χέρι;
Έτσι νομίζεις;
Ποιος είναι;
ΓOΡ ΔΙOΣ ΔΕΣΜOΣ ΚΛΕΙΔΑΡΙΕΣ
Πίσω σου.
Όπλο. Xωρίς Άδεια.
Έψαξα. Πολύ κακό αυτό.
Επίσης, ιδρώνεις.
Πρέπει να χαλαρώσεις.
Tι θες από μένα;
Σκέφτηκα να μιλήσουμε για τον Κωμικό.
Ήρθε εδώ. Είπε κάτι για μία λίστα.
Εσύ και η Tζέινι Σλέιτερ είστε μέσα.
Είπε για κάποιον που τα 'βαλε με τον Δρ. Μανχάταν.
Κάποιες μέρες αργότερα, ο Μανχάταν εξορίστηκε.
Κατηγορίες ότι μετέδωσε καρκίνο σε άτομα...
...σ' εσένα, στην Tζέινι Σλέιτερ.
Σκληρή μοίρα.
Μα δεν καταλαβαίνω.
Γιατί ασκείς τόση πίεση σ' εμένα;
Γιατί νομίζω ότι η λίστα του Μπλέικ ήταν μια λίστα καρκίνου.
Κάποιος την έγραψε. Tην έδωσε στα ΜΜΕ.
Αναρωτιέσαι ποιος;
O Δρ. Μανχάταν και ο Κωμικός ήταν πάντα οι μεγαλύτεροι εχθροί σου.
Tώρα χάθηκαν και οι δύο.
Πολύ βολικό.
Ποιος είναι, Μολώχ;
Ποιος βρίσκεται πίσω απ' αυτό;
Δεν ξέρω. Σου το είπα ήδη.
Δεν ξέρω τίποτα.
Κακό αυτό. Λάθος τόνος φωνής.
Όχι αρκετά πειστικός.
Όχι. Ρόρσακ, σε παρακαλώ, δεν το έκανα εγώ.
Δεν ξέρω ποιος το έκανε!
Κάπως καλύτερα. Φεύγω τώρα.
Αν κάτι σου φρεσκάρει τη μνήμη, άφησέ μου ένα σημείωμα...
...στον κάδο στο Ρεστοράν Γκόνγκα στη γωνία 40ής και 7 ης οδού.
Συγγνώμη για την ακαταστασία.
Δε γίνεται να φτιάξεις ομελέτα, αν δε σπάσεις λίγα αβγά.
Ημερολόγιο του Ρόρσακ. 21 Οκτωβρίου 1985.
Έφυγα από το σπίτι του Τζακόμπι στις 2:35 π.μ.
Δεν ξέρει τίποτα. Απλώς τον χρησιμοποίησαν.
Ποιοι; Οι Ρώσοι, θα ήταν εύλογη απάντηση.
Μανχάταν και Κωμικός, δύο σημαντικοί στρατιωτικοί παράγοντες.
Μα ο Κωμικός ανέφερε ένα νησί με καλλιτέχνες και συγγραφείς.
Δεν κολλάει.
Πηγαίνοντας σπίτι είδα κάδους γεμάτους με φήμες για πόλεμο...
...επιβαρυντικούς παράγοντες, πτώματα, κίνητρα.
Σε αναμονή μίας επιφοίτησης μέσα στο τόσο αίμα και τους κεραυνούς.
Είπε ότι θα γινόταν πόλεμος με τους Ρώσους.
Είπε ότι ήθελε να σώσει τα μικρά παιδιά.
Η Ντομινίκ, ήταν μόλις 3 ετών.
Εντάξει, κυρία Xιρς. Δεν έχουμε άλλες ερωτήσεις.
Xριστέ μου. Tι έγινε;
Κάποιος ανησυχούσε για πυρηνικό πόλεμο.
Σκότωσε δύο παιδιά μπροστά στη μαμά τους και έκοψε τις φλέβες του.
Θα γίνουν κι άλλα τέτοια.
Ναι. Εγώ νομίζω ότι φταίνε τα άστρα.
O κομήτης του Xάλεϊ πλησιάζει πάλι.
Είναι οιωνός ολέθρου.
Και η εισβολή στο Αφγανιστάν επίσης.
OXΙ ΣTΑ ΠΥΡΗΝΙΚΑ
Αυτά θα υποχωρήσουν.
O 3ος Παγκόσμιος δε θα γίνει ποτέ.
Κανείς δεν είναι τόσο τρελός.
Απίστευτο. Με τι τα σκότωσε;
Με κουζινομάχαιρο.
Μη χαλάσεις τη μέρα σου γι' αυτό.
Αυτοί οι ψυχοπαθείς εμπνέονται κυρίως από τα ΜΜΕ.
Tα ΜΜΕ σε εμπνέουν βαρεμάρα...
...όχι να ξυπνάς μία ωραία πρωία και να σφάζεις τα παιδιά σου.
Γι' αυτό χρειάζεται κάτι άλλο.
Xρειάζεται μία τελείως διαφορετικού τύπου έμπνευση.
Η οικογένειά μου χάθηκε, ο κόσμος μου ρημάχτηκε.
TO ΜΑ ΥΡO ΠΛOΙO
Τα ίδια κύματα διάβρωσαν το νησί και την Ντέιβιντσταουν...
...ακόμα και το κολύμπι θα ήταν τρέλα.
Ε, μπούφε! Μην πιτσιλάς!
Και από πού να φορτίσω;
Σταμάτα να εμποδίζεις το ροή του ρεύματος.
Πήρες σήμερα την Γκαζέτ;
Βέβαια.
O πόλεμος μάλλον αγριεύει.
Σε κάνει να αρχίσεις να αναζητάς οδούς διαφυγής.
O πατέρας μου...
...όταν αγρίεψαν τα πράγματα στη Γερμανία το '30, το 'σκασε.
Φυσικά. Στο 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Στον 3ο Παγκόσμιο Πόλεμο, για πού να το σκάσεις;
Τότε σκέφτηκα να κατασκευάσω μία σχεδία...
...αν και, κατά βάθος, αμφέβαλλα αν θα επέπλεε.
Tέλος πάντων, τα ξαναλέμε την επόμενη μέρα παράδοσης.
Ναι. Βέβαια.
Ξαφνικά, θυμήθηκα τις φουσκωμένες κοιλιές των νεκρών...
...και ανατρίχιασα με την ιδέα που μου ήρθε στο μυαλό.
"Για πού να το σκάσεις;"
Τελικά πλησίασα στο ρηχό τάφο, άρχισα να σκάβω.
Το σχέδιό μου ήταν αποκρουστικό, μα δεν είχα άλλη επιλογή.
Όχι όταν αναλογίστηκα την κατάστασή μου.
Όλα όσα αγαπούσα, αυτά για τα οποία ζούσα, εξαρτιόνταν...
...απ' το αν θα έφτανα στην Ντέιβιντσταουν πριν το πλοίο.
Γραπωμένος από τη μνήμη των ματιών της γυναίκας μου...
...τράβηξα τους άντρες από τον τάφο.
Τους έβγαλα τα ρούχα...
...τα έσκισα σε λωρίδες και τους έδεσα όλους μαζί.
Ως το δείλι, έκοψα αρκετούς φοίνικες...
...για να φτιάξω το κατάστρωμα, που προσάρτησα πάνω στα πτώματα.
Περίμενα την άμπωτη, επιβιβάστηκα και κατευθύνθηκα ανατολικά.
Ανατολικά, μέσα στη νυχτερινή θάλασσα.
Ανατολικά, αρμένιζα πάνω σε πλάτες δολοφονημένων αντρών.
Την αυγή ήρθαν οι γλάροι.
Λόγω της τρομερής πείνας μου, κατάφερα να πιάσω έναν στον αέρα.
Είχα να φάω από τη μέρα του ναυαγίου.
Με το στομάχι γεμάτο ωμό κρέας, κατευθυνόμουν προς το σπίτι μου.
Τίποτα δε θα μου το στερήσει.
Μου είπαν να πάω να μείνω αλλού, επειδή έφυγε ο Tζον.
Εννοούσαν "σου παίρνουμε σπίτι και λεφτά. Πάρ' το απόφαση".
Λοιπόν, πού θα μείνεις; Tηλεφώνησες στη μητέρα σου;
Αυτό θα την ενθουσίαζε. Προτιμώ να κοιμάμαι στο πεζοδρόμιο.
Θα επιβιώσω.
Πάντως, σ' ευχαριστώ που μου κέρασες το γεύμα.
Πάω τώρα να ψάξω ένα φθηνό δωμάτιο.
Υποθέτω ότι θα ξαναβρεθούμε κάποια στιγμή.
Βεβαίως. Αντίο, Νταν.
Λόρι, στάσου.
Ξέρεις, υπάρχει και το σπίτι μου.
Δε θα 'θελα να σε επιβαρύνω.
Καμία επιβάρυνση. Έχω άφθονο χώρο.
Εξάλλου, είμαστε φίλοι, είμαστε κι οι δυο στην ίδια δουλειά...
...είμαστε κι οι δυο...
Είμαστε κι οι δυο κούτσουρα.
Ρεστοράν Γκόνγκα
Ημερολόγιο του Ρόρσακ. 21 Οκτωβρίου 1985.
Ξύπνησα στις 11 από κάτι φωνές.
Ταράχτηκα που διαπίστωσα ότι κοιμήθηκα με τη μάσκα.
Ήμουν πιο κουρασμένος απ' όσο νόμιζα. Πρέπει να προσέχω.
Απέναντι, κάτι αγόρια με σπρέι μουντζούρωναν ένα παλιό κτίριο.
Εντύπωσα τις μορφές τους, μετά ετοιμάστηκα για δουλειά.
Πρώτα, αφαίρεσα τη μάσκα, τη δίπλωσα, την έκρυψα στο μπουφάν.
Χωρίς τη μάσκα, δεν ξέρει κανείς.
Δεν ξέρει κανείς ποιος είμαι.
Βγαίνοντας από το δωμάτιο, είδα την ιδιοκτήτρια.
Κλασικά παράπονα για την υγιεινή και το νοίκι.
Υπήρχαν μελανιές από δαγκωματιές στον παχύ άσπρο λαιμό της.
Φρέσκιες.
Μου θυμίζει τη μητέρα μου.
Έξω στο δρόμο, έλεγξα το μουντζουρωμένο κτίριο...
...ανθρώπινες σκιές πάνω στην πόρτα...
...ενός άντρα και μιας γυναίκας, επιδίδονταν σε ερωτικά παιχνίδια.
Δε μου άρεσε. Κάνει την πόρτα να μοιάζει στοιχειωμένη.
Στη 40ή και 7 η, ο Ντράιμπεργκ και η Γιουσπάτσικ άφηναν το ρεστοράν.
Δε με ήξεραν.
Μήπως έχουν δεσμό;
Μήπως η Γιουσπάτσικ έστειλε εξορία το Δρ. Μανχάταν...
...για χάρη του Ντράιμπεργκ;
Επίσης, μισούσε τον Κωμικό.
Πρέπει να ερευνήσω κι άλλο.
Μπήκα στο ρεστοράν και άρχισα να παρακολουθώ τη θυρίδα μου...
...ακριβώς απέναντι.
Οι περαστικοί άφηναν διάφορα πράγματα.
Αυτή η πόλη είναι ένα ζώο, θηριώδες και περίπλοκο.
Για να το καταλάβω, διαβάζω τις κουτσουλιές του, τις μυρωδιές του...
...την κίνηση των παρασίτων του.
Κοιτούσα τον κάδο και η Νέα Υόρκη μού άνοιξε την καρδιά της.
Για να πω την αλήθεια, αυτός ο χαμός...
TO ΠΑΚΙΣTΑΝ ΕΙΝΑΙ ΣTOXOΣ;
...προκαλεί μία παράξενη αίσθηση μέσα μου.
Είχα ένα γλάρο στο στομάχι μου.
Δεν ξέρω για πόσο θα αντέξουμε.
Το τερατώδες πρωινό μου με πείραξε και έχασα τις δυνάμεις μου.
Είχα καταπιεί πολλή ωμή σάρκα. Είχα καταπιεί πολλή φρίκη.
3ος Παγκόσμιος Πόλεμος, είναι εφιάλτης.
Όλα παραμορφώθηκαν.
Τα όρνια ούρλιαζαν πεινασμένα, σκέτες στριγκλιές με φτερά.
Μα καλά, ο κόσμος δε βλέπει τα σημάδια; Δε βλέπει πού οδηγεί αυτό;
Σιγά, άνθρωπέ μου, διαβάζω.
Βλέπεις; Απάθεια.
Όλοι καταφεύγουν σε κόμικς και στην τηλεόραση.
Με πιάνει αηδία.
Έπεσα, μου ήρθε αναγούλα και γονάτισα.
Ζαλισμένος, κοιτούσα την ανάκλαση του κόσμου από κάτω μου...
...όπου πνιγμένοι γλάροι έκαναν κύκλους.
Ένας τρελός με αίμα στα χείλη με κοιτούσε επίμονα.
Οι εφημεριδοπώλες καταλαβαίνουν.
Βλέπουν την κατάσταση στο σύνολό της.
Είναι η κατάρα μας. Βλέπουμε κάθε καταραμένη παράμετρο.
O χρόνος τελειώνει, κ. Βάιντ.
Βιαστείτε.
Ναι. Ναι, το ξέρω.
Σήμερα θα δω τους τύπους με τα παιχνίδια, έτσι;
Σωστά. Θέλουν νέους χαρακτήρες.
Ίσως κάποιον από τους κακούς σας.
Oι κακοί έχουν όλοι πεθάνει.
Μα, τι πάθανε όλοι σήμερα;
Όλοι ασχολούνται με το θάνατο.
Μάλλον θα φταίει η διακόσμηση. Όλα αυτά τα αιγυπτιακά αντικείμενα.
Είναι φρικτά. Δείχνουν εμμονή με το θάνατο.
O θάνατος δεν ήταν φρικτός στην Αίγυπτο.
Tον θεωρούσαν σαν ένα ταξίδι πνευματικής αναζήτησης.
Δε σου φαίνεται ενθαρρυντικό;
Αστειεύεσαι;
Tο να χάσω 5 κιλά μου φαίνεται ενθαρρυντικό.
Μία αύξηση μισθού είναι ενθαρρυντική.
Η πνευματική αναζήτηση, από την άλλη...
Θεέ μου.
Tι έχεις στο στόμα σου; Άνοιξέ το!
Έχει μία δηλητηριώδη κάψουλα. Μην τη δαγκώσεις!
Πες ποιος κρύβεται από πίσω.
Να πάρει.
Πάρε τους τύπους με τα παιχνίδια και ακύρωσε τη σειρά Oζιμάντιας.
Αν ρωτήσουν γιατί, πες τους ότι δεν έχω εχθρούς.
Το απόγευμα, κοιμήθηκα ανήσυχα...
...η απαίσια σημαία των εχθρών μου ανέμιζε ζοφερά στα όνειρά μου.
Πόλεμος, παιδοκτονία, απόπειρα δολοφονίας.
Αυτό το εξώφυλλο είναι εφιαλτικό.
Η σημαία του θανάτου κυματίζει πάνω από όλους μας...
...και τα καρφωμένα κεφάλια στη μαύρη πλώρη...
...είναι τα δικά μας κεφάλια.
Πράγματι, είμαστε έρμαια στις διαθέσεις δολοφόνων.
Ποιος θέλησε να σκοτώσει τον Άντριαν Βάιντ;
Ήταν αληθινός ήρωας. Έκανε φιλανθρωπίες.
Είπε το όνομά του σαν να μην είχε να κρύψει τίποτα.
Xριστέ μου, ως πού θα φτάσει αυτό;
Ξύπνησα το σούρουπο, ήπια λίγο θαλασσινό νερό.
Άκουσα ότι με μισό λίτρο την ημέρα, ο άνθρωπος μπορεί να επιβιώσει.
Κάτω από τη σχεδία μου, κάτι κουνήθηκε.
Ποτέ δεν ξέρεις. Ποτέ δεν ξέρεις τι σε περιμένει.
Όπως αυτός που σκότωσε τα παιδιά του. Πριν, ήταν κανονική οικογένεια.
Αυθόρμητα, πρώτα σκέφτηκα ότι τα πτώματα...
...προσπαθούσαν να σκαρφαλώσουν επάνω, μα όχι.
Κάτι είχε περάσει από κάτω μου.
Βλέπουμε μόνο την επιφάνεια.
Σίγουρα υπάρχουν άπειρα πράγματα που δεν παρατηρούμε...
...ωσότου είναι πια πολύ αργά.
Μπροστά, στα σκούρα νερά, με πλησίαζαν κάτι θαμπές μορφές.
Ήταν βάρκες που έρχονταν να με σώσουν;
Όχι. Δεν ήταν βάρκες.
Ήταν πτερύγια.
Ημερολόγιο του Ρόρσακ. 21 Οκτωβρίου 1985.
Κάποιος πήγε να σκοτώσει τον Βάιντ.
Φονιάς μασκοφόρων. Ο δολοφόνος πλησιάζει.
Πάρε με στις 11:30 μ.μ. Έχω νέα. ΕΠΕΙΓOΝ.
Έλεγξα τη θυρίδα. Μήνυμα από τον Μολώχ.
Υπάρχει συσχέτιση;
Μετά, πήγα να ελέγξω το σοκάκι.
Πάνω από την 40ή οδό, ένας ελέφαντας αιωρούταν.
Πέρα από αυτόν, μη ορατοί, κατασκοπευτικοί δορυφόροι.
Σ' αυτόν τον αδυσώπητο κόσμο η υγιής αντίδραση είναι μόνο μία.
Το σοκάκι ήταν ψυχρό και έρημο.
Τα πράγματά μου ήταν στη θέση τους.
Με περίμεναν.
Καθώς τα φορούσα, εγκατέλειψα τη μεταμφίεση...
...και έγινα ο εαυτός μου, ελεύθερος από φόβους, αδυναμίες ή πόθους.
Το παλτό, τα παπούτσια, τα γάντια μου.
Η εικόνα σου δεν ξεχνιέται...
Το πρόσωπό μου.
Θα τηλεφωνούσα στον Μολώχ μετά από τρεις ώρες.
Από το βάθος του στενού ακούστηκε γυναικεία κραυγή...
...η πρώτη ζωηρή νότα της βραδινής χορωδίας της πόλης.
Πλησίασα. Απόπειρα βιασμού/ληστείας/και τα δύο.
Ξερόβηξα.
Ο άντρας γύρισε και στα μάτια του βρήκα κάτι σαν επιβράβευση.
Κάποιες φορές, η νύχτα είναι γενναιόδωρη μαζί μου.
Νταν, δεν μπορείς να καταλάβεις πόσο ευγνώμων σου είμαι.
Σε σχέση με τα μέρη που σκέφτηκα ότι θα έμενα, εδώ είναι παράδεισος.
Εντάξει, δεν είναι κάτι εξαιρετικό, μα θα βολευτείς.
Εγώ θα κοιμάμαι στο βάθος του διαδρόμου, αν θελήσεις κάτι.
Όπως καφέ ή μία ασπιρίνη. Κάτι τέτοιο.
Μια χαρά θα είμαι. Είμαι τόσο κουρασμένη.
Ευχαριστώ που με προσέχεις, Νταν.
Είσαι σαν μεγάλος μου αδερφός, το ξέρεις;
Βέβαια. Xαίρομαι που φάνηκα χρήσιμος.
Καληνύχτα, Λόρι.
Καληνύχτα, Νταν. Όνειρα γλυκά.
Κόλαση και καταδίκη.
Καλοί μου αναγνώστες, να ξέρετε: Στον Άδη έχει υγρασία και μοναξιά.
Δόντια που κινούνταν ανεξάρτητα απ' τα χείλη...
...έφαγαν τη βάση της σχεδίας μου.
Πιάστηκα από το κατάρτι, γιατί το κατάστρωμα έγειρε κι άλλο.
Το νερό άρχισε να αφρίζει.
Ο κίτρινος λεβιάθαν προσπάθησε να απομακρυνθεί...
...σέρνοντας μαζί του τη σχεδία.
Κρατιόμουν απελπισμένα, βρίζοντας μέσα στους τσουχτερούς αφρούς.
Αυτή η κωλοβροχή! Δε θα σταματήσει ποτέ;
Αυτή η δουλειά είναι σαν κωπηλασία κόντρα στην παλίρροια.
Τελικά, ο καρχαρίας πέθανε...
...και λίγο μετά έπαψε να κολυμπά.
Η ΜΕΘOΔOΣ ΒΑΪΝT
Σπαστική η δουλειά του ταξιτζή.
Δώσ' μου ένα Χάσλερ.
Γεια σου, Tζόι. Πώς πάει η Προμήθεια;
Ακόμα διαφωτίζει τον κόσμο;
Φυσικά πρέπει να πέσει φως μετά την παράνοια στο Αφγανιστάν.
Ποια βάλανε αυτό το μήνα;
Οι άλλοι καρχαρίες ορμούσαν.
Έτρωγαν τη σχεδία κομμάτι κομμάτι.
Tώρα θυμήθηκα, έχω μία αφίσα που πιθανόν να σου άρεσε.
Αφού έφαγαν, έφυγαν χορτάτοι.
Για μια στιγμή ήμουν ασφαλής.
Τη νύχτα, τρώγοντας καρχαρία...
...θα είχα καγχάσει για την αλλαγή των ρόλων...
...αν το ξερό μου γέλιο δε μου φαινόταν τόσο απεχθές.
Πλάκα μας κάνουν; Oι λεσβίες κατά του βιασμού;
Διαφημιστικό κόλπο.
Θα το κρεμάσεις ή θα σου αλλάξω τη μόστρα;
"Διαφωτίζει τον κόσμο" και αηδίες.
Έτσι όπως είναι ο κόσμος σήμερα...
...κανένας από αυτούς τους μεσσίες και τους σωτήρες...
...δεν αξίζει όσο ένας σωρός από φασόλια.
Tο τηλέφωνο.
Δεν υπήρξε ποτέ ζήτηση για ειρήνη και φώτιση.
Όλη μέρα σήμερα είχα μια παράξενη αίσθηση.
Λες και κάτι πλανάται στον αέρα.
Πρώτα, η παιδοκτονία, μετά η απόπειρα κατά του Άντριαν Βάιντ.
Λες και υπάρχει κάποιο σχέδιο που οδηγεί κάπου. Λες και...
Στιβ, θα το σηκώσεις το κωλοτηλέφωνο;
Εμπρός.
Ναι, εδώ ντετέκτιβ Φάιν.
Μια πληροφορία; Φυσικά. Πώς λέγεστε;
ΜΠΛΕΙΚ Ε.
Δεν το λέτε, ε; Καλώς, το δέχομαι.
Λοιπόν, θα μου πείτε;
Ωμό τι;
Ωμό καρχαρία;
Γιατί να θέλω να μάθω πού μπορώ να βρω...
...ωμό καρχαρία;
Ναι, κατάλαβα.
Ερχόμαστε. Αντίο.
Στιβ, θα αστειεύεσαι. Δεν είχε σχέση με...
Και βέβαια είχε.
Μετά από τόσα χρόνια, κάποιος μας προσφέρει το κεφάλι του στο πιάτο.
Έλα, φίλε. Πάμε να περάσουμε μερικά φανάρια με κόκκινο.
Έντεκα και τριάντα.
Καλησπέρα, Tζακόμπι.
Έλαβα το μήνυμά σου.
Αναρωτιόμουν γιατί ήθελες να με δεις.
Κάποιος πήγε να σκοτώσει τον εξυπνότερο άνθρωπο του κόσμου.
Tο έμαθες;
Κάποιος σκοτώνει μασκοφόρους. Κάποιος μας θέλει νεκρούς.
Ίσως κάποιος παλιός εχθρός. Ίσως κάποιος που γνώρισες στη φυλακή.
Ίσως μπορείς να με διαφωτίσεις.
Ρόρσακ.
Αστυνομία, Ρόρσακ.
Tο ξέρουμε ότι είσαι μέσα.
Όλα τέλειωσαν.
Λοιπόν, αν έχεις κάποιους μαζί σου...
...θέλω να τους στείλεις έξω σώους και αβλαβείς...
Όχι.
Όχι, όχι, όχι.
Με παγίδεψαν. Πιάστηκα στη φάκα.
Είμαι ηλίθιος, ηλίθιος.
Έλα, Ρόρσακ.
Παραδώσου όμορφα κι ωραία.
Ποτέ. Ποτέ δεν παραδίνομαι.
Ερχόμαστε μέσα. Ελπίζω να είσαι έτοιμος.
Όταν θα 'σαι κι εσύ.
Είναι κανείς εκεί;
Ελπίζω να 'ναι εδώ. Αν μας δούλεψαν...
Ξεκινάμε από το ισόγειο κι ανεβαίνουμε.
Και να θυμάστε, ο Tίγρης θα 'ναι εδώ.
Πού είναι; Πολύς καπνός.
Πάει προς τον τρίτο όροφο.
Είναι κάπου εδώ πάνω.
Δε μου αρέσει αυτό.
Δεν μπορώ να δω.
Είναι στο υπνοδωμάτιο. Τον τσακώσαμε.
Δεν πονάω. Θα σηκωθώ. Πρέπει να σηκωθώ.
Βγάλτε του τη μάσκα. Στερήστε του το πρόσωπό του.
Όχι! Όχι, όχι, όχι!
Tο πρόσωπό μου! Δώσ' το πίσω!
Λοιπόν; Ποιος είναι;
Ποιος είναι;
Αυτό το κακάσχημο μηδενικό είναι ο τρόμος του υποκόσμου...
...και θα φυλακιστεί μαζί του.
Είναι μοιραίο. Tα πάντα τελικά εξισώνονται.
Tα πάντα ισορροπούν.
Tίγρη, Tίγρη φλόγας λάμψη
Μέσα στης νυχτιάς τα δάση
Ποιου θεού η μαεστρία Σ' έκανε με συμμετρία;
Γουίλιαμ Μπλέικ
ΚΕΦΑΛΑΙO VΙ
Σημειώσεις του Δρ. Μάλκολμ Λονγκ, 25 Οκτωβρίου 1985.
Πρώτη συνέντευξη με τον Κόβακς.
Φαντάζομαι ότι ξέρεις τι είναι αυτό.
Είναι πιο διεστραμμένος από ό, τι μου είχαν πει, μα είμαι αισιόδοξος.
Μια επιτυχία εδώ θα ωφελήσει τη φήμη μου.
Θέλω να το κοιτάξεις και να μου πεις τι βλέπεις.
Είναι πολύ απόμακρος, χωρίς έκφραση στο πρόσωπο ή στη φωνή.
Συχνά είναι δύσκολο να πάρω μια απάντηση.
Μπορείς να το κοιτάξεις, Γουόλτερ;
Μπορείς να το κάνεις αυτό για μένα;
Εξωτερικά, είναι εξαιρετικά άσχημος.
Θα μπορούσα να τον κοιτάζω για ώρες...
...μόνο που κοιτάει κι αυτός, και νιώθω άβολα.
Ωστόσο, είμαι πεπεισμένος ότι μπορώ να τον βοηθήσω.
Τίποτα δεν είναι πέρα από τις δυνάμεις ενός καλού ψυχαναλυτή.
Λοιπόν, Γουόλτερ; Tι είναι;
Μία όμορφη πεταλούδα.
Οι απαντήσεις στα τεστ με τη μάσκα του Ρόρσακ ήταν λαμπρές...
...θετικές και υγιείς.
Πιστεύω πραγματικά ότι μπορεί να βελτιωθεί.
Θα ήθελα μόνο να μη με κοίταζε έτσι.
Το πλήρες όνομά του είναι Γουόλτερ Τζόζεφ Κόβακς, γεννηθείς το 1940.
Όνομα μητέρας: Σίλβια Τζοάνα Κόβακς, πρώην Σίλβια Γκλικ.
Όνομα πατέρα άγνωστο.
Ας δούμε τώρα κάτι άλλο.
Tι λες γι' αυτό εδώ;
Έχει ύψος 1,68 και βάρος 64 κιλά.
Έχει τέλεια φυσική κατάσταση για την ηλικία του.
Οι αστυνομικοί τον χτύπησαν αρκετά άσχημα.
Κατά τις ταραχές του '77...
...είχε ρίξει μολότοφ κατά των αστυνομικών...
...και αυτοί το θυμούνται.
Οι αστυνομικοί τον αντιπαθούν, ο υπόκοσμος το ίδιο...
...κανείς δεν τον συμπαθεί.
Δεν έχω γνωρίσει άλλον άνθρωπο τόσο αποξενωμένο.
Έλα, Γουόλτερ, κάν' το για μένα.
Γουόλτερ.
Πώς στην ευχή κατάντησε έτσι;
Λοιπόν, Γουόλτερ, θέλω να μου πεις τι βλέπεις στην κάρτα.
Πες μου τι βλέπεις.
Αχ, ναι. Αχ, με πονάς.
Όχι τόσο γρήγορα, είσαι...
Αχ, έτσι. Έτσι.
Tι γίνεται εδώ;
Θεέ μου.
Δεν μου είπες ότι τριγυρίζουν παιδιά εδώ πέρα.
Μου φτάνει που τα ανέχομαι και στο σπίτι.
Ηρέμησε, μωρό μου, άκου, είναι κάπως αργός.
Μη θυμώνεις, σε παρακαλώ.
Oρίστε 5 δολάρια. Περισσότερα από όσα αξίζεις.
Πέντε δολάρια; Καθίκι.
Κάνε στην άκρη, καθυστερημένο.
Μαμά, συγγνώμη.
Νόμιζα ότι σε πονούσε.
Σκατόπαιδο.
Ξέρεις πόσα μου κόστισες;
Μαμά.
Λοιπόν, Γουόλτερ;
Tι λες να είναι;
Λίγα λουλουδάκια.
Υπέροχα.
Γουόλτερ, είμαι πολύ ικανοποιημένος με τις απαντήσεις.
Πιστεύω ότι υπάρχει ελπίδα, εσύ τι λες;
Λοιπόν, εντάξει, Γουόλτερ.
Νομίζω αρκετά για σήμερα.
Θα σε δω αύριο.
Βρε βρε. O Ρόρσακ.
Πέθανες, μεγάλε.
Αφού πρώτα σε πηδήξουμε.
- Η μητέρα σου είναι νεκρή. - Αδερφάρα.
Η αδερφή σου πέθανε.
- Θα σου κόψουμε τη γλώσσα. - Ρόρσακ, αλήτη.
Ρόρσακ...
Σ' εσένα μιλάω, κοντοστούπη.
Tι συμβαίνει, χάζεψες;
Πρέπει να αγοράσω κάτι. Για τη μητέρα μου.
Έχω κάτι να δώσω στη μητέρα σου.
Όλοι της το δίνουν, από ό,τι ακούω.
Σωστά, μικρέ; Η μαμά σου είναι πουτάνα;
Και βέβαια είναι.
Θα μας κλείσεις ραντεβού μαζί της, έτσι, πουτάνας γιε;
Αφήστε με να περάσω. Πρέπει να πάω στο...
Δεν έχεις να πας πουθενά, πουτάνας γιε.
Κοιτάξτε τον.
- Πουτάνας γιε. - Σίγουρα έχει ψείρες.
Σίγουρα έχει αρρώστιες.
Πουτάνας γιε.
- Αφήστε με. Αφήστε με. - Όχι, όχι, όχι.
- Tραβήξτε τον. - Σαν λυσσασμένο σκυλί.
Το 1951 επιτέθηκε σε ένα μεγαλύτερο παιδί...
...και του προξένησε μερική τύφλωση με τσιγάρο.
Ήταν 10 ετών.
Όταν ερευνήθηκε η οικογένειά του, μπήκε σε πρόγραμμα.
Έδειξε να βελτιώνεται.
Άριστος μαθητής, ο Κόβακς εξελίχθηκε σε ένα έξυπνο...
...αλλά ασυνήθιστα ήσυχο παιδί.
Ακόμα και το 1956, όταν έμαθε για το βίαιο φόνο της μητέρας του...
...περιορίστηκε σε μία λέξη:
"Μάλιστα".
Μαλ, δεν τελείωσες ακόμα με την περίπτωση του Ρόρσακ;
Όχι Ρόρσακ. Γουόλτερ Κόβακς.
O Ρόρσακ είναι αποκύημα της νοσηρής του φαντασίας.
Σίγουρα δεν κινδυνεύεις με αυτόν τον Κόβακς;
Μην ανησυχείς.
Όσο περιμένει τη δίκη του, είναι υπό αυστηρή επιτήρηση στη φυλακή.
Δεν είναι επικίνδυνος.
Όχι πια.
Ας ελπίσουμε πως είναι έτσι.
Έλα, τώρα, άσε πια τη δουλειά.
Είναι μια όμορφη βραδιά.
Ας δούμε αν μπορούμε να την κάνουμε να κρατήσει για πάντα.
Καλημέρα, Γουόλτερ.
Σήμερα, θα ήθελα...
Με συγχωρείς, ξενύχτησα.
Σήμερα θα ήθελα να κάνουμε κάτι διαφορετικό.
Για την ακρίβεια, Γουόλτερ, θα ήθελα να μιλήσουμε για τον Ρόρσακ.
Θα μου κάνεις το χατίρι, Γουόλτερ;
Θα μου πεις για τον Ρόρσακ;
Με αποκαλείς συνέχεια Γουόλτερ.
Δε σε συμπαθώ.
Δεν...
Δε με συμπαθείς.
Μάλιστα, μάλιστα.
Για ποιο λόγο ακριβώς;
Χοντρός, πλούσιος. Νομίζεις ότι ξέρεις τι είναι πόνος.
Θα σου πω κάτι, γιατρέ.
Θα σου πω για τον Ρόρσακ.
1956, σε ηλικία 16 ετών.
Άφησα το ορφανοτροφείο. Έγινα ανειδίκευτος εργάτης.
Όχι βαριά δουλειά, αλλά δυσάρεστη. Τακτοποιούσα γυναικεία ρούχα.
1962.
Ειδική παραγγελία του Δρ. Μανχάταν για αντιολισθητική στολή.
Παχύρρευστα υγρά μεταξύ δύο στρωμάτων λάτεξ.
Πελάτης, κοπέλα, ιταλικό όνομα.
Δεν παρέλαβε την παραγγελία. Είπε ότι το ρούχο ήταν άσχημο.
Λάθος. Καθόλου άσχημο.
Άσπρο και μαύρο. Άλλαζε διαρκώς μοτίβο.
Πολύ, πολύ όμορφο.
Κανείς δεν το ήθελε. Ήταν για μένα, το πήρα σπίτι.
Έμαθα να το κόβω με ζεστά εργαλεία.
Σύντομα, βαρέθηκα. Tο ύφασμα δεν είχε καμία χρήση.
Πέρασαν δύο χρόνια.
Σταμάτησα σε ένα περίπτερο στο δρόμο να πάρω εφημερίδα.
Και την είδα.
Η γυναίκα που έκανε την παραγγελία.
Κίτι Τζενοβίζ.
Βιάστηκε, βασανίστηκε, σκοτώθηκε.
Έξω από την ίδια της την πολυκατοικία.
Σχεδόν 40 γείτονες άκουσαν κραυγές.
Κανείς δεν αντέδρασε. Κανείς δεν πήρε τους μπάτσους.
Κάποιοι, μάλιστα, κοιτούσαν κιόλας. Καταλαβαίνεις;
Κάποιοι κοιτούσαν κιόλας.
Tότε κατάλαβα τη φύση των ανθρώπων...
...χωρίς υπεκφυγές, χωρίς αυταπάτες.
Ντροπιασμένος για το ανθρώπινο γένος, επέστρεψα σπίτι.
Πήρα τα ρετάλια από το φόρεμα που δεν παρέλαβε...
...και έφτιαξα ένα πρόσωπο που θα άντεχα να βλέπω στον καθρέφτη.
Ένα πρόσωπο. Κατάλαβα.
Γουόλτερ, αυτό που συνέβη στην Κίτι είναι όντως απόδειξη...
...ότι όλο το ανθρώπινο γένος είναι σκάρτο;
Υπάρχουν και καλοί άνθρωποι, σαν...
Σαν εσένα;
Εμένα;
Εμ, δεν μπορώ να το πω αυτό. Εγώ...
Όχι. Απλά σκέψου το.
Γιατί μου αφιερώνεις τόσο χρόνο, γιατρέ;
Επειδή νοιάζομαι για σένα, και θέλω να γίνεις καλά.
Έχει κι άλλους κάτω στα κελιά. Με πιο ακραίες συμπεριφορές.
Αλλά εκείνοι δεν είναι διάσημοι.
Δε θέλεις να με κάνεις καλά.
Θέλεις απλώς να μάθεις τι με αρρωσταίνει.
Υπομονή, γιατρέ.
Θα το μάθεις.
Κλασική περίπτωση επιθετικότητας προς λάθος κατεύθυνση.
Μισούσε τη μητέρα του.
Όταν πέθανε, έπρεπε να διοχετεύσει αλλού την οργή του...
...και επέλεξε τους εγκληματίες.
Με την ιστορία για την Κίτι Τζενοβίζ...
...προφανώς προσπαθεί να δικαιολογηθεί στον εαυτό του.
Είναι απλούστατο.
Η υπόθεση εξιχνιάστηκε.
"Θα το μάθεις".
Αναρωτιέμαι τι να εννοούσε.
Ρόρσακ, είσαι διάσημος, έτσι;
Ξέρεις, φίλε, θα ήθελα να μου δώσεις ένα αυτόγραφο.
Η ατζέντα μου βρίσκεται στην τσέπη μου.
Οι φρουροί επενέβησαν, έσυραν τον Κόβακς στην απομόνωση...
...και τον άλλον άντρα στο αναρρωτήριο.
Ενώ τον τραβούσαν, ο Ρόρσακ μίλησε στους τροφίμους.
Είπε: "Κανείς σας δεν καταλαβαίνει.
Δεν έκλεισαν εμένα εδώ μαζί σας.
Εσάς έκλεισαν εδώ μαζί μου".
Η πρώιμη αισιοδοξία μου ήταν προφανώς αβάσιμη.
Επιδεινώνεται.
Κι εγώ το ίδιο. Δες αυτά που έγραψα πιο πάνω.
Η έκτη γραμμή πρέπει να γράφει: "Ο Κόβακς μίλησε στους τροφίμους".
Ο Κόβακς, όχι ο Ρόρσακ.
Μαλ, δεν πρόκειται να κοιμηθείς με τόση καφεΐνη μέσα σου.
Δε σκοπεύω να κοιμηθώ ακόμα.
Αυτή η υπόθεση του Κόβακς χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή.
Θυμάσαι χτες βράδυ, Μαλ; Εγώ χρειαζόμουν την προσοχή σου.
Σε παρακαλώ.
Καληνύχτα, Μαλ.
"Εσείς είστε κλεισμένοι εδώ μαζί μου", είπε.
Έχει δίκιο.
Απόλυτο δίκιο.
Λοιπόν, Ρορ...
Λοιπόν, Γουόλτερ, ας συνεχίσουμε από εκεί που είχαμε μείνει.
Μετά το φόνο της Κίτι Tζενοβίζ, αποφάσισες να γίνεις ο Ρόρσακ και...
Μην είσαι ηλίθιος.
Δεν ήμουν ο Ρόρσακ τότε.
Tότε ήμουν απλώς ο Κόβακς.
O Κόβακς που έκανε πως ήταν ο Ρόρσακ.
Χρειάζεται ιδιαίτερη επίγνωση για να γίνει κάποιος Ρόρσακ.
Τότε, απλώς νόμιζα ότι είμαι ο Ρόρσακ.
Πολύ αφελής. Πολύ νέος.
Πολύ μαλθακός.
Μαλθακός; Πώς το εννοείς αυτό;
Μαλθακός με τα καθάρματα.
Υπερβολικά νέος για να ξέρω.
Τους ταχτάριζα. Τους άφηνα να ζήσουν.
Όσο κοιτάζω το φάκελό σου...
...δε βλέπω περίπτωση σοβαρής βίας κατά εγκληματιών πριν το 1975.
Όπως το είπα. Μαλθακός.
Δεν είχα καταλάβει πόσο ρισκάραμε τότε.
Όλοι μας. Εγώ, οι φίλοι μου, όλοι μαλθακοί.
Έχεις φίλους;
O Κόβακς είχε φίλους. Άλλους μασκοφόρους.
Αυτό ήταν πάντα ο Κόβακς: Ένας μασκοφόρος.
Δεν ήταν ο Ρόρσακ. Με τίποτα δεν ήταν ο Ρόρσακ.
Το 1965 με την Κουκουβάγια βάζαμε σε τάξη τις συμμορίες των δρόμων.
Μαζί γραπώσαμε τον Μπιγκ Φίγκιουρ. Μαζί τον Άντερμπος.
Ήμασταν καλή ομάδα.
Μέχρι που έγινε μαλθακός, σαν τους άλλους.
Παραιτήθηκε.
Δεν είχαν αντοχή. Κανένας τους.
Εκτός από τον Κωμικό.
Tον γνώρισα το 1966. Ισχυρή προσωπικότητα.
Αδιαφορούσε αν τον συμπαθούσαν. Ασυμβίβαστος.
Tο θαύμαζα αυτό.
Καταλάβαινε καλύτερα από όλους μας. Τον κόσμο, τους ανθρώπους.
Την κοινωνία και αυτά που παθαίνει.
Αυτά που όλοι ξέρουν κατά βάθος.
Που φοβούνται να αντικρύσουν, που διστάζουν να συζητήσουν.
Αυτός καταλάβαινε.
Κατανοούσε τις φρικτές ικανότητες του ανθρώπου και επέμενε.
Είδε το μελανό υπογάστριο του κόσμου και δεν παραδόθηκε.
Όταν κάποιος καταλάβει, δεν μπορεί να γυρίσει ξανά την πλάτη.
Δεν μπορεί να προσποιηθεί πως δεν υπάρχει.
Όποιος κι αν τον διατάξει να γυρίσει απ' την άλλη.
Δεν το κάνουμε αυτό επειδή επιτρέπεται.
Το κάνουμε επειδή πρέπει να γίνει.
Το κάνουμε επειδή είμαστε υποχρεωμένοι.
Σημειώσεις του Δρ. Μάλκολμ Λονγκ. 27 Οκτωβρίου 1985.
Τελείωσε με τα λόγια: "Το κάνουμε επειδή είμαστε υποχρεωμένοι".
Αλλά δεν είπε τι είναι αυτό που τον υποχρεώνει.
Δεν είναι η παιδική του ηλικία, η μητέρα του ή η Κίτι Τζενοβίζ.
Αυτά απλώς τον έκαναν να αντιδράσει στην αδικία του κόσμου.
Δεν είναι αυτά που τον έφεραν στα άκρα.
Δεν είναι αυτά που τον μεταμόρφωσαν σε Ρόρσακ.
Ίσως η παρατεταμένη επαφή με τα σκληρά στοιχεία της κοινωνίας...
...τον λάξεψε σε κάτι ακόμα πιο σκληρό, ακόμα χειρότερο.
Μακάρι να μπορούσα να τον πείσω ότι δεν είναι έτσι η ζωή.
Δεν είναι έτσι ο κόσμος.
Είμαι βέβαιος γι' αυτό.
Πήρα μια Γκαζέτ καθώς γύριζα σπίτι, όπου έγραφε και για τον Κόβακς...
...κάτι που μου επεσήμανε με έμφαση ο εφημεριδοπώλης.
Φαντάζομαι ότι έτσι κάνει σε όλους.
Προφανώς, ο Κόβακς συνήθιζε να τον επισκέπτεται στον πάγκο του.
Πρόκειται για συνηθισμένη, μα ανησυχητική σύμπτωση.
Στο εξώφυλλο έγραφε: Ρωσικά τανκ ς εισβάλλουν στο Αφγανιστάν.
Στο σπίτι, η Γκλόρια ήθελε να με καλοπιάσει μετά τα χθεσινά...
...και είπε ότι είχε καλέσει για δείπνο τον Ράντι και την Νταϊάνα αύριο.
Δεν συγκράτησα λεπτομέρειες λόγω κούρασης και είπα να γίνει νωρίς.
Σημειώσεις του Δρ. Μάλκολμ Λονγκ. 28 Οκτωβρίου 1985.
Σήμερα μου είπε τα πάντα.
Γεια σου, Ρόρσακ. Πώς αισθάνεσαι σήμερα;
Φυλακισμένος. Εσύ;
Καλά. Είμαι μια χαρά.
Σκέφτηκα να κάνουμε κι άλλα τεστ με τη μάσκα.
Tι θα έλεγες να έριχνες μια ματιά σε αυτήν την κάρτα για μένα;
Αυτή την έχω ξαναδεί.
Να, το ξέρω. Σκέφτηκα...
Σκέφτηκα ότι μπορεί να ήσουν πιο διστακτικός πριν...
...και θέλησα να την ξαναδείς.
Εμπρός. Πες μου τι πραγματικά βλέπεις.
Ένα σκύλο. Ένα σκύλο με το κεφάλι κομμένο στα δύο.
Μάλιστα.
Και τι πιστεύεις ότι έκοψε το κεφάλι του σκύλου;
Στα δύο.
Εγώ.
1975. Υπόθεση απαγωγής.
Μπορεί να τη θυμάσαι.
Μπλερ Ρος, 6 ετών.
Oι απαγωγείς νόμιζαν ότι είχε σχέση με την εταιρία χημικών Ρος.
Ανόητο λάθος. O πατέρας της ήταν οδηγός λεωφορείου, άφραγκος.
Περνούσαν οι μέρες. Κανένα νέο από τους απαγωγείς.
Σκέφτηκα τη μικρή, ταλαιπωρημένη, φοβισμένη.
Δε μου άρεσε αυτό. Για προσωπικούς λόγους.
Αποφάσισα να επέμβω. Υποσχέθηκα να τη γυρίσω σώα.
Πήγα σε μπαρ του υποκόσμου και άρχισα να χτυπώ κόσμο.
Έστειλα 14 στο νοσοκομείο άσκοπα.
Ο δέκατος πέμπτος μού έδωσε μια διεύθυνση.
Εγκαταλελειμμένη βιοτεχνία ρούχων στο Μπρούκλιν.
Κακόφημη γειτονιά.
Μύριζε υγρούς σοβάδες και λεκιασμένα στρώματα.
Έφτασα το σούρουπο. Το κτίριο ήταν θεοσκότεινο.
Κάτι έκανε θόρυβο στο σκουπιδότοπο από πίσω.
Αγριεμένα σκυλιά.
Δύο Γερμανικοί ποιμενικοί τσακώνονταν για ένα κόκαλο.
Δε μου έδωσαν σημασία.
Ένα κρουστικό κύμα διαπέρασε το χέρι μου.
Ένας πίδακας ζέστης πιτσίλισε το στήθος μου σαν καυτή βρύση.
Ήταν ο Κόβακς αυτός που φώναξε "μητέρα", πίσω απ' το λάτεξ.
Ήταν ο Κόβακς αυτός που έκλεισε τα μάτια του.
Μα ήταν ο Ρόρσακ αυτός που τα άνοιξε ξανά.
Σύμφωνα με πληροφορίες, το κτίριο ανήκε σε κάποιον Tζέραλντ Γκράις.
Κάπου τα έπινε όταν τηλεφώνησα. Γύρισε στη βιοτεχνία στις 10:45.
Είχε σκοτάδι τότε.
Πίσσα σκοτάδι.
Φρεντ. Μπάρνεϊ. Γύρισα.
Ελάτε, ποιος θα καλωσορίσει με γαβγίσματα τον μπαμπά;
Θεέ μου. Θεέ μου.
Ποιος είναι;
Ποιος είναι εκεί;
Δεν έκανα τίποτα. Oρκίζομαι.
Φύγε από πάνω μου. Πάρτε το από πάνω μου.
Όχι. Σε παρακαλώ.
Δεν έκανα τίποτα.
Περίμενε.
Κοίτα, ξέρω τι νομίζεις.
Νομίζεις ότι έχω κάποια σχέση με εκείνο το κοριτσάκι.
Δεν μπορείς να αποδείξεις τίποτα.
Tι αποδείξεις έχεις;
Δεν μπορείς να κάνεις τίποτα...
Σ' εμένα.
Μια στιγμή. Αυτό είναι δικό μου.
Σε παρακαλώ, πες κάτι.
Tι κάνεις; Tρελάθηκες;
Αυτό είναι κηροζίνη.
Σωστά.
Μην προσπαθήσεις να πριονίσεις τις χειροπέδες.
Κανείς δεν προλαβαίνει.
Tι εννοείς;
Πρόκειται να...
Θεέ μου. Xριστέ μου, όχι.
Αστειεύεσαι. Σίγουρα θα αστειεύεσαι.
Στάθηκα στο δρόμο. Το είδα να καίγεται.
Φαντάστηκα κορμιά χωρίς άκρα.
Στήθη να μαυρίζουν, κοιλιές να σιγοκαίγονται...
...να τυλίγονται στις φλόγες η μία μετά την άλλη.
Παρακολούθησα για μία ώρα.
Κανείς δε βγήκε έξω.
Στάθηκα μπρος στη φωτιά, έλιωνα απ' τη ζέστη.
Η κηλίδα αίματος στο στήθος θυμίζει χάρτη μιας νέας βάναυσης ηπείρου.
Ένιωσα την κάθαρση.
Ένιωσα το σκοτάδι κάτω απ' τα πόδια μου και έμαθα γιατί οι γάτες...
...ουρλιάζουν σαν μωρά μέσα στη νύχτα.
Είδα τον ουρανό μες στους καπνούς να τον βαραίνει ανθρώπινο λίπος.
Και ο Θεός δεν ήταν εκεί.
Το ψυχρό, αποπνικτικό σκοτάδι είναι αέναο, κι εμείς είμαστε μόνοι.
Ζούμε τη ζωή μας, χωρίς να έχουμε κάτι καλύτερο να κάνουμε.
Επινοούμε κίνητρα αργότερα.
Γεννιόμαστε απ' τη λήθη, γεννάμε παιδιά, εμείς οι κολασμένοι...
...χανόμαστε στη λήθη.
Δεν υπάρχει τίποτα άλλο.
Η ύπαρξη είναι τυχαία.
Δεν έχει σχέδιο, εκτός από αυτό που υποθέτουμε μετά από πολλή σκέψη.
Δεν έχει νόημα, εκτός από αυτό που επιλέγουμε να της δώσουμε.
Αυτός ο ανεξέλεγκτος κόσμος δεν έγινε από μεταφυσικές δυνάμεις.
Δεν είναι ο Θεός αυτός που σκοτώνει τα παιδιά.
Δεν τα σφάζει η μοίρα, δεν τα ταΐζει στα σκυλιά το πεπρωμένο.
Αλλά εμείς. Μόνο εμείς.
Oι δρόμοι βρόμισαν φωτιά.
Tο κενό φύσηξε σκληρά πάνω στην καρδιά μου...
...μετατρέποντας τις αυταπάτες της σε πάγο, συνθλίβοντάς τες.
Μετά αναγεννήθηκα, ελεύθερος να σκαρώσω το δικό μου σχέδιο...
...για αυτόν τον ηθικά κενό κόσμο.
Έγινα ο Ρόρσακ.
Αυτό απαντά στις ερωτήσεις σας, γιατρέ;
Σημειώσεις του Δρ. Μάλκολμ Λονγκ, 28 Οκτωβρίου 1985.
Αγόρασα εφημερίδα.
Ο Νίξον λέει ότι οι ΗΠΑ θα αντικρούσουν τους Σοβιετικούς...
...με "μέγιστη αποτελεσματικότητα".
Μέσα έχει ένα άρθρο για τις διαδικασίες πυρηνικής επιφυλακής.
Λέει να βάζουμε τα νεκρά μέλη των οικογενειών μας...
...σε σακούλες σκουπιδιών και να τα βγάζουμε έξω για περισυλλογή.
Φτάνω στο σπίτι.
Η Γκλόρια μου θυμίζει ότι απόψε έρχονται ο Ράντι και η Νταϊάνα.
Κοίταξα το σταυρό και παραδέχτηκα ότι το είχα ξεχάσει.
Ντυθήκαμε για το δείπνο σιωπηλά.
Το δείπνο δεν πήγε και τόσο καλά.
Λοιπόν, Μαλ, πώς πάνε τα πράγματα...
...με τον διάσημο μασκοφόρο μανιακό σου;
Σήμερα μου μίλησε για ένα κορίτσι που είχε απαχθεί.
Ίσως δεν είναι και τόσο καλή ιδέα να μιλάμε για τέτοια τώρα.
Πωπώ! Ήταν δεμένη και φιμωμένη και αβοήθητη;
Ράντι.
Όχι. Ήταν 6 ετών.
O απαγωγέας τη σκότωσε, την έσφαξε και την τάισε στα σκυλιά του.
Γκλόρια.
Πού πας;
Η Νταϊάνα θυμήθηκε ότι η νταντά τους έπρεπε να φύγει νωρίς...
...κι έφυγαν σύντομα μετά το γεύμα.
Η Γκλόρια πήγε στην κρεβατοκάμαρα. Την ακολούθησα.
Βγήκε ξανά έξω στο χολ.
Κάθισα πάνω στο κρεβάτι.
Ήρθε μέσα, φορώντας το παλτό της...
...μου είπε πολλές βρισιές σεξουαλικής φύσης και βγήκε έξω.
Η εξώπορτα έκλεισε με πάταγο.
Γιατί μαλώνουμε;
Η ζωή είναι εύθραυστη, ένα ιός προσκολλημένος στη λάσπη...
...που αιωρείται μέσα σε ένα αέναο τίποτα.
Την άλλη βδομάδα, ίσως τη βάλω σε μία σακούλα σκουπιδιών...
...και τη βγάλω έξω για περισυλλογή.
Κάθισα πάνω στο κρεβάτι.
Κοίταξα το σκίτσο του Ρόρσακ.
Προσπάθησα να υποκριθώ ότι έμοιαζε με ένα δέντρο...
...με σκιές από κάτω του, αλλά μάταια.
Έμοιαζε περισσότερο με μία νεκρή γάτα που είχα βρει κάποτε.
Τα παχιά σκουλήκια σπαρταρούσαν στριφογυρίζοντας...
...σκάβοντας μανιωδώς τούνελ για να χωθούν στο σκοτάδι.
Μα ακόμα κι έτσι, αποφεύγω την πραγματική φρίκη.
Η πραγματική φρίκη είναι η εξής:
Τελικά, δεν πρόκειται παρά για μία εικόνα...
...κενής, άνευ σημασίας μαυρίλας.
Είμαστε μόνοι.
Δεν υπάρχει τίποτα άλλο.
Μην πολεμάς τέρατα, γιατί θα γίνεις τέρας,
κι αν κοιτάς επίμονα την άβυσσο, θα σε κοιτάξει κι αυτή.
Φρίντριχ Βίλχελμ Νίτσε
Subrip-Διορθώσεις amerzone